is toegevoegd aan uw favorieten.

De Chasidim

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gemaakt werd. Na de tweede eeuw na Chr. komt deze laatste meer en meer in eere. Haar eigenlijke auteur is onbekend, maar haar gezag wordt in het Jodendom onbepaald erkend. Voor verdere bizonderheden zie in de woordenboeken S. v. Targum , Targum Jonathan, Targum Onkelos, etc. Zie ook Moubach, blz. 37 (noot).

144) Toch zijn, naar men zegt, uit de rijen der Chasidim betrekkelijk velen tot het Christendom overgegaan, vooral in vroegere jaren. Maar zeker is het — een kenner van land en volk uit Czernowitz verhaalt het in Saat auf Hoffnung, -1880, blz. 30 — dat zoolang zij onder den invloed hunner tsaddik's staan, niemand hen zóó toornig kan maken dan door den naam «Jezus" te noemen. »Hun geloof aan dezen wonderrabbi en zijne wonderen staat hun zóó vast, dat elke geopperde twijfeling hen woedend maakt, en hun fanatisme kent geene grenzen. Des te grooter is hun haat tegen den eenigen waren Rabbi Jezus, wiens persoon hun een doorn in het oog, en wiens naam hun een dolkstoot in het hart is; elk papier dat dezen naam bevat is voor vernieling niet zeker. Men kan hun vertellen dat de Messias reeds gekomen is, men kan hun zeggen dat zij Hem verworpen , en daardoor hun eigen ellende veroorzaakt hebben — maar zoodra men zegt dat deze Verworpene »Jezus" is, do Gekruisigde, verraadt het bliksemen hunner oogen dat de grens overschreden is tot welke men ongestoord met hen wandelen kan."

145) Zie over hem Basnage II, blz. 1 800 verv., Graetz a. w. X, blz. 205 verv., Geiger, Nachgel. Schr. II, blz. 100 verv., en niet te vergeten Delitzsch' »Ein Grab in Dulcigno," Saat auf Hoffnung, 1881 , blz. 70 verv.

146) Zie over hem Basnage I, blz. 317 verv.

147) »Pilpoel" beteekent scherpzinnige disputatie. Het hangt samen met »pilpel, pilpèlet," peperkorrel, en duidt dien eigenaardigen vorm van thora- en talmoedstudie aan, die zich noch met strenge woorden zaakverklaring, nóch met de diepe gedachten van Schrift en Gemara bezig houdt, maar zich in een casuïstische disputeerkunst verloopt, waardoor men altoos nieuwe quaestiën opwerpt, om ze daarna met haarklovende scherpzinnigheid weer op te lossen. Vooral sedert de tweede helft der zestiende eeuw kwam deze pilpoel-methode op de meeste »jesjibot", hoogescholen van Polen , tot de suprematie, en van daar uit gingen hare kweekelingen naar Duitschland en Holland, waar men deze akelig scherpzinnige, armelijk gekleede, onrustige, onbeschaafde Poolsche geleerden, met diepen eerbied opnam, niet zonder groote schade voor het geestelijk en verstandelijk leven der eigen gemeenten. Zie hierover nader G. Kapeles, Gesch. der Jiid.