is toegevoegd aan uw favorieten.

Tweede bundel gewigtvolle brieven

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ne allersterkste hoop was vergaan, en die goddelooze kaars wordt uitgebluscht in eenen stikdonkeren nacht van eeuwige duisternis.

Och! behaagde het den Heere uit eeuwige ontferming de uitspraak van een God der waarheid, die niet liegen kan, te drukken op het hart van uw dierbaar kroost en verdere betrekkingen.

Geliefde vriendin ! ik weet, noch het woord, noch opwekking zijn op zich zeiven toereikende; ook is uwe arm te kort om zulk een almagtig werk uit te voeren, alleen eene almagtige hand kan de ijzeren deuren van het hart openen en de koperen grendelen verbreken, en de gevangenen uit de gevangenis uitleiden. Mogt de Heere u dit nog eens geven te aanschouwen is mijn hartewensch. Heden morgen, zijnde de eerste Kerstdag, mogt ik nog iets gevoelen van die heerlijke geboorte van den Zaligmaker, ik kan hierover nn niet uitweiden; maar het wonder was mij groot, dat Immanuël in een beestenkrib geboren werd, en dat om zulke vloekelingen als wij zijn te redden. O heerlijke en dierbare Heilsweg! en dat die verborgenheid aan onze zielen geopenbaard is, daar toch weet de wereld met al haar ijdel gelach niets van. Lieve vriendin! werp uwe hoop niet weg, maar sta maar veel met mij naar vermeerdering van geloof, om volkomen die rust in Christus voor uwe ziel te vinden. Nu moet ik eindigen, en hoop als de Heere wil en wij leven, binnen kort eens naar Corcum te komen. De Heere zij met u en uwen man en kinderen. Hij stortte met het nieuwe jaar den Geest der genade, en der gebeden uit over uwe geheele familie, en dat gij eenmaal voor