is toegevoegd aan uw favorieten.

Het godvruchtig leven en sterven eener beproefde christin

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De liefde kent geen vrees; hierna dan komt de rust. 'Ik keer mij rechts en links; de weg leidt op den heuvel Daar moet het aan, of 't wil, en zoo naar boven toe. 'k moet echter zwijgen stil, al word ik mat en moe."

Als wij nu hierbij in aanmerking nemen dat haar dat boven vermelde leed trof, ten dage haars ouderdoms en niet weinig verzwaard werd door de langdurige krankheid en het daarop gevolgde overlijden mijns geliefden vaders, dan zal te meer de roem der genade verhoogd worden, als het kruis zoo onderworpen, ja, (om met ons doopsformulier te spreken) den Verlosser vrooiijk nagedragen wordt.

Meermalen sprak zij:

„En nog maar weinig dagen,

Dan eindigt al ons kruis;

Er is geen stof tot klagen In onzes vaders huis.

Daar zullen wij eens zingen Op een volmaakten toon,

En eeuwig lof toebrengen Den Vader, Geest en Zoon!"

De huwelijksband tusschen mijne geliefde ouders zou dan verbroken worden; de band, die een duur van vele jaren had, en door vreugde en leed telkens nauwer was toegehaald geworden, verbroken moet hij worden.

Alles kondigde aan dat het einde naderde: vader zou weggenomen worden.

De man, die zoo van nabij getuige was van het werk der genade in het hart van moeder, zag steeds hoog op haar gelukstaat; aan de oprechtheid harer bekeering moest hij geeu oogenblik twijfelen,