is toegevoegd aan uw favorieten.

Het godvruchtig leven en sterven eener beproefde christin

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het beroep mijner ouders zijnde eene winkelzaak , bracht mede, dat zij niet, gelijk het wel de begeerte was, geheel buiten dien stroom der ongerechtigheid konden blijven; maar hoe was bij een van die gelegenheden het hart van moeder gesteld ? Het verdroot haar in zoo'n hooge mate, dat zij wenschte zulke ijdelheidsdagen niet meer te beleven. Met geheel haar hart zeide zij den Dichter na. Ps. 65:2.

Welzalig, dien Gij hebt verkoren,

Dien g' uit al 't aardseh gedruiscb Doet nadren , en Uw heilstem hooren:

Ja wonen in Uw buis.

Gij ziet, lezer! dat wij, om de openbaring van het nieuwe leven zoo als het zich ook als een strijd des geloofs kenmerkt, in moeders leven na te gaan , u eene belangrijke schrede achterwaarts geleid hebben, en wij dus strijd en zegepraal uit vroeger dagen ook hier een plaats gaven , en (waarom zouden wij het verzwijgen ? al schrijvende kwamen ons ook wel zaken voor de aandacht, die vroeger hadden kunnen vermeld worden, doch die wij, bij gemis van aanteekeningen , niet hadden opgenomen , en die wij toch meenden onzen lezers niet te mogen onthouden. En als nu mijn lezer nog verlangt iets te weten van hare verhouding tegen over dien derden vijand dien wij genoemd hebben, namelijk eigen verdorven bestaan, dan zeggen wij met een enkel woord, dat moeder niet behoorde tot degenen die meenen, dat de geloovige zich niet behoeft te bebedroeven over de inwonende zonde, maar die moet zetten op rekening van de ouden mensch in dien zin, dat mèn die verdorvenheid vrij spel moet laten,