is toegevoegd aan uw favorieten.

Het godvruchtig leven en sterven eener beproefde christin

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ik kan hier niet rusten In 's vijands gebied.

Hoe dichter ik nader Aan 't huis van mijn vader,

Hoe sterker ik hijg Naar de eeuwige woning Het feest mijner kroning Het eind van den krijg.

Dat was de taal van haar hart, niettegenstaande zij uit gehoorzaamheid en om onzent wil nog tweemaal medicijnen innam. Zaterdag 23 Januari was zij heel stil en zeer slaperig, hetwelk ons vreemd scheen. Evenwel gaf zij tusschenbeiden haar verlangen te kennen om spoedig bij Jezus te zijn , waarin zij haar hart dan wel eens lucht gaf met den uitroep: „o eeuwigheid, kom ras enz." In den nacht van Zaterdag op Zondag zagen wij, dat ze erger werd; wij zagen den morgen met kommer te gemoet. Ik zeide tot haar: ,tmoeder, zoudt gij dezen dag den eeuwigen sabbath aanvangen?" Haar antwoord was: „ik hoop het en met nog veel meer woorden drukte zij de begeerte van haar hart uit om ontbonden te zijn. Des morgens zeide zij eenigzins belemmerd in de spraak: ,/Lezen lezen!" Wij zeiden: „moeder, wat moeten wij lezen?" ,/Van de rust van Gods volk," antwoorde zij. Op onze vraag of zij Hebreen 4 bedoelde, antwoordde zij toestemmend. Vervolgens werd door een kleinzoon dat hoofdstuk voorgelezen: waarna zij sprak over het voorrecht, dat haar wachte. Een weinig tijds daarna zeide ik: „moeder, verlangt gij niet om uw zoon L...? „Ik verlang om niemand," was haar antwoord, dan om Jezus." Dan riep zij