is toegevoegd aan uw favorieten.

Het godvruchtig leven en sterven eener beproefde christin

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weer uit: „Naar boven in den zaligen hemel!" Als ik zeide: „moeder, wat zal het eene groote verlossing voor u zijndan antwoorde zij : „in een uurtje zal 't alles vergeten zijn," waarbij zij doelde op haar lichaains lijden. Ik moest voor haar bidden en bad, indien het in Gods raad kon bestaan, dat zij dezen dag nog met Abram, Iza&k en Jakob mocht aanzitten aan de bruiloft des Lams. Toen zeide zij: „ik dank u. 't Is te hopen, als het Gods wil is," ik zond om de familie, die in den loop van den dag voor een groot deel kwam, zoodat al hare kinderen hare bedsponde omringden, wat haar tot groote blijdschap verstrekte. Met de helderste kennis sprak zij tegen allen liefelijke en troostelijke woorden. Zij riep haar zoon J . . . en verzocht hem, dat hij den Heer zou bidden om eene spoedige verlossing uit dit Mesech, hetwelk hij op haar verzoek ten uitvoer bracht en waarvoor zij hem hartelijk dankte.

Een harer kinderen, die bij haar stond, hoorde haar nog zeggen:

„Groote God, in machten sterk,

O hoe wonder is uw werk Uwe wegen zijn gewis Waat'ren, daar geen grond in is."

Toen zeide haar dochter: „moeder, dat is zeker een versje uit Lodenstein?" „Neen," antwoordde zij met een duidelijke stem: „het staat in de wonderen des Allerhoogsten. Duidelijk is hieruit op te merken, hoe helder haar verstand nog was. Intusschen scheen haar einde meer en meer te naderen. Ik zeide: „moeder, wat is uw lichaam zwak!"