Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tionalisatie, in den zin van vervreemding van eigen cultuur, moet worden gewaakt.

Het onderwijs moet voor een langen tijd niet zoozeer gericht worden op de vorming van enkele duizenden intellectueelen — die zijn er voorshands waarschijnlijk al meer dan er een behoorlijk emplooi kunnen vinden — maar moet zich thans weer, als vroeger, nagenoeg uitsluitend aanpassen aan de behoeften der nog zoo eenvoudige inheemsche samenleving en zich vooral concentreeren op eene economische opheffing dezer laatste, met behoud van eigen nationaal leven.

Het is een regel van en voor alle tijden, dat politieke zelfstandigheid slechts bestaanbaar is waar economische zelfstandigheid bestaat. Deze laatste moet dus aan de eerste voorafgaan. Het omgekeerde is een volstrekte onmogelijkheid. Maar dan is daarmee onze taak als koloniale opvoeder toch ook duidelijk aangewezen. En dan kan een onderwijspolitiek, die tot gevolg heeft, dat zelfs de geheele Indische samenleving de beter onderwezenen niet absorbeeren kan, onmogelijk goed zijn.

De eenige juiste politiek is deze, welke er vooral, d.i. in de allereerste plaats, op gericht is den onderwezen Inlander te zien in het kader van, en als deel zijner eigen, d.i. de inlandsche, maatschappij. Hij moet in die eigen samenleving geabsorbeerd kunnen worden. Alleen dan helpt hij die maatschappij mee omhoog trekken.

Wat wij nu doen — ik acht het nuttig om dit maar onomwonden te zeggen — is ontbindend werken, zelf de brandstof aandragen, die straks door anderen zal worden ontstoken.

Wat wij nu doen is in menig opzicht het gezag der

Sluiten