Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AANTEEKENINGEN OP HOOFDSTUK II.

i) Tot welke gewrongen voorstellingen dit leidt, blijkt uit het feit dat dezelfde auteurs door een deel der geschiedschrijvers tot de Mercantilisten worden gerekend, terwijl anderen hen onder de Physiocraten rangschikken. Tot dezen kring moeten o.a. worden gebracht : DeVauban. (1633—1702), de schrijver van het geruchtmakend werk Projet d'une dixme royale, wiens belastingplan men ten onrechte vereenzelvigd heeft met de physiocratische belastingleer. Uitvoerige inlichtingen vindt men bij Lohmann, Vaiiban, seine Stellung in der Geschichte der Nationalökonomie und sein Reformplan, Leipzig, 1895. Interessant is de critiek door J e a n Charles Anquetin in 1709 opVauban's plannen uitgebracht. Prof. Vignes publiceerde ze met breede inleiding in Revue d'histoire des doctrines économiques et sodales, 1910, blz. 255 en vlgg. Naast dezen V a u b a n dient vermeld de Boisguilbert (1646—1714), wiens phantastische financieele plannen o.a. vervat zijn in het voornaamste werk Le detail de la France. Zeer juist is zijn positie geteekend in het artikel van Gust. Cohn: Boisguilbert in het Zeitschrift für die gesammte Staatswissenschaft, 1869, blz. 360 en vlgg. Weulersse, publiceerde van den ouden Markies de Mirabeau Notes inédites sur Boisguilbert in Revue d'histoire des doctrines écon. et soc. 1910, blz. 113 en vlgg.

Het uitvoerigste werk over V a u b a n is het boek van F r i t z K a r 1 M a n n, Der Marschall Vauban und die Volkswirtschaftslehre des Absolutismus. Eine kritik des Merkantilsysterns, Leipzig, 1914.

Een gansch ander figuur is weer M e 1 o n (f 1738), in wiens boek Essai politique sur le commerce treft het op den voorgrond stellen eener binnenlandsche handelsbalans, in de verhouding van hoofdstad en provincie, die van nóg meer beteekenis is dan de buitenlandsche. Vermaard is ook zijn onjuiste omschrijving van den handel als „de ruil van het overvloedige tegen het noodzakelijke." Van niet minder bekendheid is C a n t i 11 o n (f 1734). Zijn boek Essai sur le commerce en génèral, kort vóór zijn dood geschreven, maar eerst in 1755 in druk verschenen, wordt door velen zeer hoog geschat. Aan het werk is een supplement toegevoegd met een reeks arithmetische voorstellingen, waarnaar in den tekst verwezen wordt. Niet het minst heeft dit aanleiding gegeven tot de overdreven lof-

Sluiten