Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oude economie, trad op den voorgrond eene zucht om te breken met de kosmopolitische, de absolute banden, waarbinnen de novolgers van Adam Smith de economie bevangen hadden. Zij was afkeerig van eene „Normaloekonomie", die immer zeggenschap zou hebben. Den toestand van ieder volk en elk tijdvak bestudeeren, en dan, naar gelang van den toestand, de beginselen opstellen, die hunne toepassing moeten vinden, dat was het standpunt waarvan zij uitging. Rekening houden met de historische ontwikkeling was hare leuze. Bij haar geen opereeren met eeuwige onveranderlijke natuurwetten, aan wier harde werking men zich troosteloos moet onderwerpen! De relativiteit, de betrekkelijkheid van alle economische verschijnselen en regelen werd op den voorgrond gesteld. Bij haar niet de deductie op den troon verheven en zich aan abstractie schuldig gemaakt! De werkelijkheid werd nauwkeurig gadegeslagen, de historie nagevorscht, de inductievemethode aangeprezen.

Zoo is dan veel in haar streven dat bekoort. Zij wint uwe sympathie als er met ernst op wordt aangedrongen, dat het zedelijk moment de economie zal beheerschen. Zij doet u weldadig aan, doordat zij u verlost van de eindelooze koude abstracties, weer tot het volle rijke leven terugkeert en rekening houdt met de historische ontwikkeling van dit leven. Ook rekent gij het haar tot eere, dat zij niet langer in de maatschappij eene verzameling van losse individuen ziet, maar acht slaat op haar organisch karakter, 't Is u, wanneer ge, na de geschriftenreeks van de klassieken te hebben doorgegaan, tot die van de aanhangers der nieuwe school komt, of ge uit een doodenstad treedt in een frissche open zuilengalerijen, waar alles van nieuw jong leven ritselt. Maar toch, zoo gij langer vertoeft, bespeurt gij weldra dat het niet het ware leven is.

Sluiten