Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De theorie ontleent haar stof aan de practijk, terwijl anderzijds de practijk door de theorie gevormd en verdiept wordt.

De betekenis der karakterkunde ligt dus in de eerste plaats daarin, dat zij samenbundelt. De min of meer onsystematische mensenkennis die in de loop der eeuwen is neergelegd in allerlei geschriften, en de ervaring van de individuele mens in de ontwikkeling en rijping van zijn persoonlijkheid, moeten tot één geheel worden. Van daaruit kan een beeld van de menselijke persoonlijkheid zelf worden ontworpen.

Verscheidene lijnen komen hier dus samen. De practische mensenkennis wordt verdiept. De taak van de karakterkunde ligt dan ook vooral op sociaal terrein. Bij de beschrijving van de verschillende karaktertypen moet mede aandacht geschonken worden aan de mens in de gemeenschap, de mens zoals hij leeft, innig verbonden in zijn sociale verbanden.

Steeds weer komt men in het gewone leven allerlei typen tegen van mensen waar men wel mee omgaat, maar die men toch moeilijk kan doorgronden. En dan rijst de vraag: wat is dit voor iemand?

Wanneer men zich bezint op deze vraag: wat is dit voor iemand? komt men tot de gevolgtrekking dat op deze ogenschijnlijk simpele kwestie allerlei soorten van antwoorden te geven zijn. Maar meestal houdt deze vraag toch in: is er iets meer bekend over dit type mens, is er ook iets meer te zeggen over zijn eigenaardigheden en bijzondere eigenschappen? Of ook wel: hoe komt het toch dat deze figuur op deze of die manier reageert, is er iets bijzonders in zijn leven, waardoor hij zo moét reageren op de omstandigheden en de situatie waarin hij zich bevindt, terwijl toch de meeste mensen geheel anders reageren.

Een volgende vraag die dan oprijst, is: zijn er wellicht middelen en wegen bekend waardoor of waarlangs deze bepaalde figuur tot een wat meer normale reactie en een wat gemakkelijker levenshouding zou kunnen komen? Het is toch een alge-

Sluiten