is toegevoegd aan uw favorieten.

Karakterkunde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tot vervrouwelijking, bv. het verwekelijkte papkind. Het enige meisje daarentegen wordt door de vader vaak als een jongen opgevoed, heimelijk moet het kind voor een jongen doorgaan en wordt het als zodanig de vrije hand gelaten. Het type van het te mannelijke meisje is dan ook daardoor welbekend.

Door andere onderzoekers is gewezen op de kenmerken van egocentriciteit en te grote aanhankelijkheid. Anderen weer vestigen vooral de aandacht op de angstigheid van deze kinderen. Deze zou ook volgens Van Krevelen zich vooral uiten in het ontbreken van zelfverdediging, in schuwheid, gebrek aan volharding, nervositeit en neiging tot huilen.

E. INTEGRATIE EN DESINTEGRATIE

Wie de uiteenzettingen tot nu toe gevolgd heeft, zal zich wellicht ietwat verbijsterd afvragen hoe 't mogelijk is in deze vele onderscheidingen en veelkleurige verschijnselen toch nog de eenheid van de persoonlijkheid te ontdekken. Inderdaad ligt hier een moeilijk probleem. Het denken over en zich bezinnen op de bouw van het karakter is nu eenmaal overwegend ontledend en uiteenrafelend gericht, en het is veel moeilijker om er zich enigszins een voorstelling van te maken hoe toch de eenheid tot stand gebracht wordt.

Dat er van een eenheid gesproken kan worden, is in de ervaring gegeven. Wij ervaren onszelf voortdurend als een eenheid. Maar evenzeer is het waar, dat wij in ons leven een zekere gebrokenheid opmerken en een tegen elkaar botsen van allerlei krachten, die het onharmonische van het menselijk bestaan naar voren brengen. Als zo vaak, bewegen wij ons hier weer met onze gedachten tussen twee polen: enerzijds de ervaring van de eenheid en anderzijds die van de gebrokenheid.

We kunnen dit misschien het best aan een voorbeeld duidelijk maken. Op het uitgebreide gebied van het liefdeleven bevinden zich ook deze elkaar