Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is, een onwaarachtige houding tegenover het werkelijke probleem.

K u e n k e 1 zegt terecht dat slechts één weg open blijft, die van de verantwoordelijkheid, van het zich openstellen voor en het zoeken naar de werkelijkheid. De een zal dit wel meer langs de weg van het inzicht, de ander langs die van de wilstraining trachten te bereiken, hoofdzaak is het dagelijks opnieuw aanvaarden van de verantwoordelijkheid, het steeds weer opnieuw zich instellen op de werkelijkheid. Kuenkel licht dit toe door te zeggen dat wie zich in een conflictssituatie bevindt, niet moet vragen, door welke uiterlijke omstandigheden, maar door welke verkeerde instelling het conflict ontstaan is. Hij moet de samenhang tussen dit lijden en zijn egocentriciteit zoeken. Hoe nauwkeuriger en correcter hij deze samenhang opspoort, des te gemakkelijker zal het hem vallen, de conflicten te overwinnen. En hoe minder succes hij bij deze pogingen heeft, des te meer kan hij er van verzekerd wezen, dat hij zich vergist in de problematische samenhangen.

De mens is echter voor zichzelf zeer handig in het maskeren van de ware oorzaken van het conflict. Het valt hem zeer moeilijk zichzelf daarin te kennen. Daartoe geeft Kuenkel nog enkele wijze raadgevingen (zie: Die Arbeit am Charakter):

le. Wie zich bij de poging tot zelfkennis erop betrapt, het milieu voor het eigen lot verantwoordelijk te stellen, die probeert nog steeds een deel voor het geheel van het object van de zelfcritiek te maken. Hij moet trachten van het deel tot het geheel en van de voorwaarden van het verleden tot de opdracht van het heden te komen.

2e. Wie in moeilijkheden geraakt en eerst zijn milieu (mensen en dingen) daarvoor verantwoordelijk stelt, die moet zichzelf afvragen, waarom hij niet zelf in staat is deze mensen en dingen te veranderen, of zich zo op de dingen in te stellen, dat de moeilijkheden verdwijnen. En vooral als er een misstand is, die

Sluiten