is toegevoegd aan uw favorieten.

Serta romana

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sed veluti pueris absinthia taetra medentes cum dare conantur, prius oras, pocula cireum, contingunt mellis dulci flavoque liquore, ut puerorum aetas inprovida ludificetur 940 labrorum tenus, interea perpotet amarum absinthi laticem, deceptaqxie non capiatur, sed potius tali pacto recreata valescat, sic ego nunc, quoniam haec ratio plerumque videtur tristior esse quibus non est tractata, retroque 945 volgus abhorret ab hac, volui tibi suaviloquenti carmine Pierio rationem exponere nostram et quasi musaeo dulei contingere melle; si tibi forte animum tali ratione tenere versibus in nostris possem, dum perspicis omnem 950 naturam rerum, qua constet compta figura.

DE RUST DER WIJZEN.

Zoet is het met een geest, door de leer der wijzen gesterkt en tot rust gebracht, als het ware van eenen hoogen burcht af de dwalingen en de vrees der menschen gade te slaan, die, ofschoon het zoo gemakkelijk is om gelukkig te leven, door lusten en begeerlijkheden en zorg en vrees gepijnigd, het ware geluk, de rust en kalmte der ziel, niet zoeken daar, waar het alleen te vinden is. Lucretius namelijk meent, dat alleen de ware kennis der natuur den mensch van vrees en zorgen kan verlossen.

II. Vs. 1—61.

Suave, mari magno turbantibus aequora ventis, e terra magnum alterius spectare laborem;

liquor mellis bij zieke kinderen. - 936. absinthia: absinthium (aipivttiov) of alsem is eene plant, die ook in ons land voorkomt en wier bladen en bloesems zeer bitter smaken; zij worden als geneesmiddelen gebruikt (o.a. tegen wormen). Van deze plant heeft ook de Fransche likeur absinthe (extrait d'absinthe) haren naam. — 941. deceptaque non capiatur, een woordspeling, dat als zoodanig moeilijk te vertalen is, maar beteekent: en wel misleid, maar niet gevangen worde, d. i. door dat bedrog niet benadeeld worde. — 943. haec ratio, deze leer, dit systeem, namelijk van Epicurus. — 944. retroque — abhorret, eigenlijk pleonastisch. — 945. suaviloquenti carmine Pierio, in een zoetvloeiend muzenlied; Pierio is slechts een epitheton ornans, evenzoo dulci in vs. 947: met den zoeten honig der muzen. — 949. durn perspicis; zoo wordt, na dum, totdat, de indic. dikwijls bij dichters gevonden, somtijds zelfs bij Cicero. — 950. compta van cömo, samengetrokken uit co-emo, samenvatten, ordenen, schikken.

'—4. De gedachte, door Lucr. in deze verzen uitgedrukt en vóór hem