Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hieruit volgt dus ook, dat de niet-nakoming van deze normen nog niet zonder meer de culpa constitueert, den dader hiervoor nog niet een verwijt treft.

Hiervan kan eerst sprake zijn, als déze dader, in déze omstandigheden, dié objectief geëischte opmerkzaamehid had kannen in acht nemen. De culpa onderstelt dus- mede een onderzoek van den rechter naar het kunnen van dezen dader op dat oogenblik, in die omstandigheden.

Hier is niet meer sprake van een maatstaf, waaraan het kunnen van dezen dader wordt beoordeeld.

Het kunnen zélf wordt hier feitelijk vastgesteld; deze vaststelling, i dit oordeel van den rechter, is dus subjectief in dien zin, dat niet wordt gemeten en getoetst aan een objectieven maatstaf, maar wordt onderzocht wat dit subject, naar de meening van den rechter, in dezelfde situatie zou kunnen. ■ >

Alles hangt hier af van momenten, die uitsluitend op dezen dader betrekking hebben.

8. Een culpose verwerkelijking is van ieder rechtsfeit denkbaar. Echter past niet elke culpose rechtsfeitsverwerkelijking op een strafbedreiging.

In betrekkelijk weinige gevallen is voor het culpose, aan de wettelijke omschrijving beantwoordende, onrechtmatige handelen een strafbedreiging gegeven.

Verreweg het grootste aantal rechtsfeiten in ons Wetboek van Strafrecht kan slechts doleus worden verwerkelijkt.

Dit opmerkelijk verschijnsel is te verklaren uit de gebrekkige ontwikkeling der culpa-leer en uit het minder misdadig karakter der culpose rechtsfeitsverwerkelijking, tegenover de doleuze.

We vinden in ons Wetboek een strafbedreiging voor de culpose verwerkelijking van rechtsfeiten, betreffende de uitoefening van sommige beroepen en betrekkingen (art. 1984°, 1993°, 35610, 3554°, 3672°, 3682°, 4132° Sr.), betreffende aanranding van zeer gewichtige rechtsgoederen als leven (art. 307 Sr.), integriteit van het lichaam (art. 308 Sr.), vrijheid (art. 283 Sr.), algemeene veiligheid (art. 158, 163, 165, 167, 169, 171, 173, 175 Sr.), verkeersmiddelen (art. 351 bis Sr.), enz..

Voorts vindt men in verschillende andere wetten zulke strafbedreigingen.

Eindelijk zij nog opgemerkt, dat bij overtredingen de culpa met opzet gelijk is te stellen, tenzij het feit alleen opzettelijk kan worden gepleegd.

Sluiten