Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„aanslag" poging even zwaar wordt gestraft als voltooiing. In het tweede geval is poging mogelijk; aldus art. 80 jis, art. 97, 103 Sr. Samenspanning toch bestaat, volgens art. 80 Sr., zoodra twee of meer personen overeengekomen zijn om het misdrijf te plegen. Hier wordt, in verband met art. 97, 103 Sr., een nieuwe wettelijke omschrijving gegeven. We hebben dus bij samenspanning te doen met een zelfstandig rechtsfeit en een zelfstandige strafbedreiging. Poging is dus hier wel mogelijk en strafbaar.

d. Poging is ook mogelijk en strafbaar in gevallen, waarin de wet een wettelijke omschrijving en een passende strafbedreiging geeft voor handelingen, die kunnen strekken om de verwerkelijking van een ander rechtsfeit voor te bereiden b.v. in geval van art. 102, 104 Sr.!).

18. Intusschen, ook wanneer de concrete pogingshandeling aan de vereischte schuld is te wijten en dus strafwaardig is, is ze, zonder meer, nog niet strafbaar. Zooals reeds is opgemerkt, moet de pogingshandeling, zal ze strafbaar zijn, ook voldoen aan die bijkomende voorwaarden van strafwaardigheid, die de wet voor het delict, waartoe de onderhavige handeling een poging is, stelt (zie § 33 en No. 16 hierboven).

Bovendien heeft de poging als zoodanig nog een eigen bijkomende voorwaarde van strafwaardigheid. De wet verklaart immers, dat de pogingshandeling alleen wordt gestraft, als de niet-voltooiing der i echtsfeitsverwerkelijking alleen het gevolg is van omstandigheden, die van des daders wil onafhankelijk zijn. We hebben hier te doen met een bijkomende voorwaarde van strafwaardigheid; zal poging ooit strafbaar zijn, dan moet deze omstandigheid er bij komen.

Terecht wordt geleerd, zoo b.v. door van Hamel2) dat deze omstandigheid een „bestanddeel" der strafbare poging is. Hierdoor wordt echter de moeilijkheid niet uit den weg geruimd, die gelegen is in de systematische ordening van dit uitdrukkelijk gestelde vereischte of bestanddeel, waarvan het bewijs bij het veroordeelend vonnis moet worden geleverd. Want geldt dan niet hetzelfde van het voornemen en „het begin der uitvoering"? Het komt er dus op aan de systematische plaats van dit bestanddeel aan te wijzen.

Hierover nu kan wel geen twijfel bestaan, dat het niet een element van de poging zelf is, noch in den zin van het spraakgebruik, noch

en dit is hier beslissend — in den zin der wet, die immers van de poging als zoodanig uitgaat en nu aangeeft aan welke vereischten ze moet voldoen om gestraft te worden.

1) Zoo ook Noyon, t. a. p., deel I, blz. 252.

2) T. a. p., blz. 434. In gelijken zin Simons, t. a. p., dl. I, blz. 156.

Sluiten