Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

II. 14. 6. 7.

Psalm 82. 6.

Coloss. 1. 15.

3. Teghenwerpingh.

Antwoordt.

Christus is de waerachtighe, natuerlicke en cenige Soon: door welck merck -teecken hy onderscheyden wordt van de kinderë der aennemingh , dat is, van alle die van Godt

uytverkoren zijn in den selven Christus.

is 't buyten alle reden datmen aen het Hooft ontneemt 1), 'tgeen aen 2) allen den leden ghemeen is. lek kome noch verder: dewijl de Schriftuyr van d'Engelen seydt datse.kinderen Godts zijn, wier 3) soo groote weerdigheydt niet en hingh aen de toekomende Verlossingh, soo volght dat Christus nae de ordeningh moet voorgaen, om hen met den Vader te vereenigen. Ick sal 't nog eens kortelick herhalen 4) en dat selfd' oock segghen van 't menschelicke geslacht. Dewijl so wel d'Engelen als de menschen van den eersten oorsprongh aen, met dese condity geschapen zijn, te weten, dat Godt een gemeen Vader soude zijn van beyden , indien waer is 't geen Paulus seydt: Dat Christus altijt is geweest het Hooft, en d'Eerst-geboren van alle Schepselen, op dat hy in allen d'overhandt en heerschappy hebben soude: so dunckt my dat ick wel en behoorlick besluyte, dat hy oock de Sone Godts is gheweest voor de scheppingh der werelt.

6. Indien sijn Soonschap (op dat ick soo spreeck') eerst een begin gekregen heeft op dien tijdt, doe hy in't vleesch wiert geopenbaert, soo sal volgen , dat hy oock een Soon gheweest is ten opsicht van sijn menschelicke natuyr. Servetus en diergelijcke raeshoofden gheven voor dat Christus, die in het vleesch verschenen is , zy de Sone Godts, en dat hy buyten het vleesch dien naem en tytel niet en heeft mogen hebben. Laet hen my antwoorden of hy een Soon is nae beyde de naturen, en uyt opsicht van die beyde. Soo snateren en segghense wel: maer heel anders leert Paulus. Wy bekennen wel dat Christus met het menschelicke vleesch bekleedt een Soon genaemt wordt, niet gelijck de geloovighe door aenneming' en genaed' alleen, maer een waerachtigh en natuerlick, en oversulcks een eenigh Soon: op dat hy door dit merekteecken van all' andere sonen onderscheyden werde. Want wy die tot een nieuw leven vernieuwt zijn, worden van Godt met den naem van sonen vereert: maer den tytel en naem van waerachtigh en eenigh-geboren Soon geeft hy aen Christus alleen. Maer hoe is hy doch d'eenighe Soon onder so grooten getal sijner Broederen, anders dan om dat hy van naturen besit, 't gheen wy door geschenck verkregen hebben? En dees' eer breyden wy uyt tot den gantschen persoon des Middelaers, dat hy waerlicks en eyghentlick zy Godts Soon, dewelcke gheboren is uyt de Maget, en hem-selven tot een offerhand' aen 't Kruys Gode sijnen Vader op-

1) den Hoofde beneemt. 2) []. 8) welckers.

4) wederom kortelick verhalen.

gheoffert heeft. Maer nochtans een Soon uyt opsicht en van wegen sijne Godtheyt, gelijck Paulus leert, als hy seght: Dat hy afgesondert is tot het Euangelium Godts , het welck hy te voren belooft hadde door sijnen Sone, die gheworden is uyt den zade Davids, nae den vleesche: die krachtelick bewesen is te zijn de Sone Godts. Dewijl hy Christus onderscheydentlick noemt den Sone Davids nae den vleesche, waerom soud' hy daer na in 't bysonder seggen dat hy verklaert is te zijn den Sone Godts , indien hy niet en wilde te kennen geven dat sulcke soonschap van elders komt dan van het vleesch? Want gelijck hy elders seydt, dat hy gekruyst is door swackheyt, so leeft hy nochtans door de kracht Godts. Alsoo maeckt hy alhier nu onder scheyt tusschen beyde de naturen. Sy moeten voorwaer bekennen , gelijck hy van sijn moeder ontfangen heeft dat geen om welckers wil hy een Soon Davids genoemt wordt, dat hy oock alsoo van sijn Vader heeft dat geen' waerom hy eene Sone Godts 2y, en dat dit yets anders en verscheydens is van de menschelicke natuyr. De Schriftuyr gheeft hem twee namen, hem al-omm' nu eens 1) den Sone Godts, en dan 2) wederom den Soon des menschen noemende. Belanghende desen tweeden naem moetmen bekennen, dat hy na 't ghemeen gebruyek van de Hebreische tael een Soon des menschen ghenoemt wordt, om dat hy uyt Adams gheslacht gesproten is. En ick beweer aen d'ander zijde dat hy van wegen sijn Godtheydt en eeuwigh Wcsen den Sone Godts wordt geheeten: want het is soo wel betaemlick dat men den Naem en tytel van Sone Godts verklare van 3) de Goddelicke natuyr, als datmen den titel van 's menschen Soon verstae van de menschelicke natuyr. Eyntlick, in sulcken sin als Paulus in de voorghemelde plaets betuyght, dat Christus, die uyt den zade Davids nae den vleesche gheboren is, krachtelick is bewesen te zijn den Sone Godts , in den selven sin leert hy oock elders, dat Christus, die uyt de Joden na den vleesche afkomstigh is, Godt zy te prijsen 4) in der eeuwigheydt. Indien Paulus in beyde de plaetsen het onderscheydt van Christus twee naturen aenwijst, met wat recht en reden sullen sy doch loochenen dat hy de Sone Gods is uyt opsicht van sijn Goddelicke natuyr, dewijl hy oock is de Soon des menschen soo veel het vleesch belanght. |

7. Sy woeden en rasen wel seer om haer dwaling te verdedigen, voor-wendende datter

Rom. 1.1, 2,3.

2. Cor. 13.<

Het Soonschap van Christus is twee-voudigh : teweten, Godts en des menschen.

Rom. 9. 5.

(p. 191.)

4. Teghenwerpingh.

nu. 2) als nu. 3) bednyd' op. 4>, ..t jenedijdt.

Sluiten