is toegevoegd aan uw favorieten.

De tweede brief van den apostel Paulus aan de kerk te Korinthe

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

'E).(«((>ia wordt soms opgevat als gebrek aan belangstelling 1), maar zonder reden, het beteekent lichtvaardigheid, het spoedig en zonder voldoenden grond veranderen van inzicht. Mr/rs drukt uit, dat de apostel niet zeker is van het antwoord, dat hij op zijn vraag zal ontvangen, § 364. "Aqcc stelt Paulus' vraag voor als een conclusie uit de vorige. Dus b.v.: mag men dan in verband met wat ik zeide, oordeelen, dat ik lichtvaardig plannen heb gemaakt? De geheele wijze van zeggen duidt aan, dat Paulus er nog niet zeker van is, dat hij de Korinthiërs door het enkele mededeelen van zijn voornemens reeds heeft overtuigd. Trouwens, indien dat het geval was, zou de apostel er niet verder op doorgegaan zijn. Deze vraag is nog slechts het begin van de verdediging tegen de beschuldiging. Er volgt een tweede, door i't disjunctief met de eerste verbonden, d. w. z. de tweede vraag stelt een andere mogelijkheid. Waarschijnlijk heeft men Paulus ook beschuldigd van xaxa GaQxa [iov/.tvsoSki, (hij heeft een plan gemaakt en bekend gemaakt, dat hij nog steeds niet volledig heeft uitgevoerd!); het is echter ook mogelijk, dat Paulus deze vraag zelf formuleert, om terstond iets af te snijden, dat nog bij de Korinthiërs kon opkomen, als zij moesten toegeven nu niet bepaald van èAatpQia te kunnen spreken. BovJ.evo/iai is niet het zelfde als fiovAo/tai, het eerste woord spreekt meer van langdurig overleg, zoodat Paulus hier afziet van het bepaalde plan in zake het reizen en in het algemeen vraagt naar zijn wijze van beramen en beraden. Is die xaxa oayxa, naar den maatstaf, naar de begeerte van het zondige vleesch (want xaxa öccqxu wordt bij Paulus steeds in deze beteekenis gebruikt)? Dat zal niemand durven zeggen! Zoo brengt deze vraag al verder dan de vorige. En nog verder brengt de zin met t'va. 'Iva heeft hier ongetwijfeld consecutieve beteekenis; de zin met ïva moet aanduiden, waarin zich dan het xaxa OaQxa {iovAevsoS-at zou openbaren, hoe ver het gaat. De laatste woorden worden op verschillende wijze verbonden. Soms legt men veel nadruk op nclq' èfioi, zoodat bij mij ja en neen door elkaar zouden loopen. Maar die exegese is niet aanbevelenswaard, omdat zij onderstelt, dat er anderen zijn, bij wie het niet zoo staat en daarvan zegt het verband niets. En ook als men het nadruk leggen op naq' èfioi zoo verstaat, dat Paulus er mee zou bedoelen: ik zou vleeschelijk handelen, indien ik meende, dat

1) G. S. Duncan, St. Paul's Ephesian Ministry, Londen, w. d., bl. 173: It is important to note that the true implication of iXacpgia is not, as has been too generally assumed, 'fickleness' manifested in a change of purpose, but 'light-heartedness', 'lack of interest', manifested in his neglect of Corinth (in favour of Macedonia). Deze beteekenis schijnt echter noodig te zijn om Duncans theorie te steunen. Grimm—Wilke—Thayer geeft als beteekenis: lightness, used of levity and fickleness of mind.