is toegevoegd aan uw favorieten.

De tweede brief van den apostel Paulus aan de kerk te Korinthe

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

15. Vs 15 sluit aan bij vs 13, de £«{?« van Titus. Dat Paulus dit er aan toevoegt, heeft meer dan één reden. Hij kan den Korinthiërs verzekering doen van de liefde en de belangstelling van Titus en dat is van beteekenis, omdat Titus nu weer 2 Kor. brengen moet, een brief, die heel wat vermaningen bevat. Maar wij hooren er ook een reden in voor Paulus vreugde. Titus is zoo goed te Korinthe ontvangen, dat hij er nog vol van is. Dat is voor Paulus een bewijs, dat alles weer in orde is en daarom een mooi slot, een hoogtepunt van het eerste deel van den brief. E7i/.ayyva, ingewanden, is ook in het Nieuwe Testament een woord om het allerdiepste in den mensch aan te duiden. De G7ikay%v(t liggen nog onder de xaQóia, vgl. het oudtestamentische nieren. Maar aan de andere zijde mag niet worden vergeten, dat in onldyxvcc, minder dan in nvtvfia, vs 13, het ik, de persoon naar voren komt, het gaat meer in de richting van het gevoel1). Titus' liefde gaat naar de Korinthiërs (eiq vfiaq, uit. IIsQiaaozéQcjq zal hier wel niet in comparatieven zin moeten worden genomen. Het zou dan moeten beteekenen nog meer, dan toen hij bij u was 2). Dat kan Paulus moeilijk bedoelen, daarom verstaan wij den comparativus in elatieven zin, § 199, 1, en vertalen wij zeer overvloedig. Ava/4i/u.vr[Cxofiévov, part. praes., dus: omdat hij zich voortdurend herinnert, of: telkens, als hij zich herinnert. Ook hier lezen wij 7mïvt(ov v/u<üv, vgl. vs 13. Het is dus wel van belang er op te letten, dat de gansche gemeente tot verandering was gekomen. TCnaxori, gehoorzaamheid, in de eerste plaats aan het Woord Gods, zooals het door Paulus gebracht werd, en daarom ook aan Paulus en Titus. Gehoorzaamheid zegt hier zooveel, omdat Korinthe een ongehoorzame kerk was, die naar Paulus niet had willen hooren. Alles is ten goede veranderd. De zin met verklaart de vxaxort, zegt, waar zij in bestaat; wij vertalen a>? met hoe. Het zou zeker niet goed zijn om bij è<fé§ao&e uitsluitend of zelfs vooral te denken aan de eerste ontvangst, alsof Paulus zou bedoelen, dat Titus, zoodra hij te Korinthe kwam, met vrees en beven zou zijn ontvangen. Dan zou van een eigenlijken

het ei ti duidelijk laat uitkomen, dat het roemen maar zeer matig is geweest en dat heel het verband twijfel verraadt. Paulus verzuimt echter niet het goede, dat er nog is, op te merken.

, 1 ) G- Heine, Synonymik d. Neutest. Griechisch, Leipzig, 1898, bl. 82, 114, met beroep op Luk. 1 : 78; Hand. 1 : 18: Kol. -1 : i21 Joh. 3 : 17.

Men z°u desnoods kunnen vertalen: dan vóór zijn komst. Maar in avafiifj.yriaxo/j.évov ligt eerder een tegenstelling tusschen thans en toen hij er bij was. Paulus' bedoeling is blijkbaar er op te wijzen hoe de goede ontvangst, die aan Titus ten deel viel, zijn liefde voor de kerk te Korinthe heeft versterkt, zonder dat nu bepaald aan een vergelijking met vroeger is gedacht.