is toegevoegd aan uw favorieten.

De tweede brief van den apostel Paulus aan de kerk te Korinthe

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aanvaarden 1). Ten slotte een finale zin, waarin Paulus weer op het roemen komt. Als men Paulus niet aanvaardt, kan hij geen invloed oefenen. Hoort men hem, dan geeft men hem de gelegenheid om te roemen. Daarom schrijft Paulus aanvaardt mij, opdat ook ik een weinig bij u zou kunnen roemen. De dwaalleeraars roemen; wil Paulus laten zien, dat hij hen overtreft, dan moet hij ook roemen. Maar zijn roemen blijft steeds het Paulinische roemen, spreken tot eer van God, zie bij 5 : 12, en dan zóó, dat het is tv xvqïw, io : 17, d. w. z. dat alles, waarom God geprezen wordt, in en door den Verheerlijkten Heiland is ontvangen, en dat Paulus niets zegt, dan wat volkomen waar is, zie bij 11 : 1. De Judaïsten zoeken met hun roemen zichzelf, Paulus zoekt de eere Gods en het welzijn der gemeente. Al deze dingen liggen indirect uitgesproken in fiixQÓv ti. Wij hebben vroeger al gehoord, dat Paulus zich bij het roemen aan de maat houdt, 10 : 13. De tegenstanders deden anders.

17. Vs 17 geeft ten overvloede nadere toelichting. "O kaiAt kan niet zien op vs 16, want daarop is niet van toepassing ov xaza xvqiov. Wij nemen daarom ö xa/.ti) van het volgende. Wat Paulus roemend zeggen gaat, zegt hij niet xaza xvqiov. Nu rijst de vraag, hoe kan Paulus, die zich geroepen apostel van Jezus Christus weet en als zoodanig ook aan de Korinthiërs schrijft, ooit spreken tot hen ov xaza xvqiov, niet overeenkomstig den Heere, dat is niet in overeenstemming met de hem gegeven opdracht? Dat dit niet absoluut bedoeld kan zijn, is na 10 : 17; 11 : 2—4 zonder meer duidelijk. Hoe het hier verstaan moet worden, leert het vervolg, waarin het verduidelijkt wordt door <ug iv atpQoovvrj en xaza zr/v öaQxa, vs 18. Met èt> a<p(joovvri plaatst Paulus zichzelf op het standpunt der a<pQoovrr). Tot dusver heeft hij het over de atpQoovvri, die anderen bij hem meenden op te merken, maar die hij niet als zoodanig kan erkennen. Hij is niet verder gegaan dan te vragen, verdraagt dan maar van mij, wat gij dwaasheid acht, want ik kan in uw eigen belang mijn gedragslijn niet veranderen. Nu zegt hij echter 015 èv a<pQoovvri, d. w. z. op het standpunt, dat ik zelf dwaasheid acht. Zoo zien wij, dat Paulus thans nog meer dan vs 1 op het standpunt der tegenstanders overgaat. Hij doet het om nog meer van zichzelf te kunnen zeggen. Zoo is het ov xaza xvqiov allereerst aldus toegelicht, dat Paulus, verkeerde hij niet in het bijzondere geval, waarin hij thans verkeert, nooit zou schrijven, wat hij schrijven gaat. De toestanden te Korinthe maakten het noodzakelijk, dat Paulus ook laat zien, hoe de dingen staan, indien de apostel

1) Windisch schrijft geheel juist, hoe het feit, dat de wensch van vs 1 thans een bevel geworden is, toont, dat het betoog verder is gekomen.