is toegevoegd aan uw favorieten.

Hamabdil

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sacramenteele karakter van de teekenen des Ouden Verbonds tegenover Rome handhaven, houden we ook met deze vaderen, nu in hun strijd met de Wederdoopers, staande, dat de verbondsbelofte aan Abraham geschied: dat God niet alleen zijn God maar ook de God van zijn zaad wilde zijn, geldt niet alleen voor het Oude Verbond, maar ook voor het Nieuwe Verbond. Voor zoover de besnijdenis die belofte verzegelde aan den geloovigen Israëliet voor hem en voor zijne kinderen, kan dus metterdaad gezegd worden, dat «de Doop nu in de plaats der Besnijdenis gekomen is» en men daarom «de kinderen als erfgenamen van het Rijk Gods en van zijn verbond doopen moet», of gelijk onze Geloofsbelijdenis het uitdrukt «dat de kinderen der geloovigen behooren gedoopt en met het merkteeken des verbonds verzegeld te worden, gelijk de kinderen in Israël besneden werden op dezelfde beloften, die onzen kinderen gedaan zijn.»

Aan de wezenlijke eenheid van de Sacramenten van beide Bedeelingen doen we dus allerminst te kort. Maar dit toch neemt niet weg, dat er een onderscheid is, dat onze vaderen ook wel erkend hebben, al hebben ze het niet altoos even klaar en duidelijk doen uitkomen. Aan de sacramenten des Ouden Verbonds kleeft wel degelijk een schaduwachtig en typisch karakter, dat onder de Nieuwe Bedeeling vanzelf vervallen moest. Turretinus, om ons alleen op hem te beroepen, zegt in zijn Institutio Theologiae Elencticae t III p. 416 dat de sacramenten van het Oude Testament «in t7%é<T£i sua Legali fuerunt umbrae et typi rerum futurarum; Hebio: 1 et Coloss. 2 : 17» *); ook al hebben ze in hun <r%éaei Evangelica 3) Christus met zijne weldaden op hunne wijze aangeboden en toegepast.

Voor zoover de sacramenten tot de wet der ceremoniën behoorden, waren ze typen en schaduwen, en dat typische karakter komt uit niet alleen in het teeken zelf, maar ook in de personen aan wie het teeken geschonken werd. Er is dan ook niemand, die dit ontkent. Onder de Oud-Testamentische bedeeling gaan beide sacramenten, besnijdenis en pascha, met bloedstorting gepaard. Nu het wezenlijke offerbloed op Golgotha vergoten is,

1) «In hun wettischen vorm waren ze schaduwen en voorbeelden der toekomstige dingen.»

2) Evangelischen vorm.