is toegevoegd aan uw favorieten.

De historische critiek en het geloof der gemeente

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gemeenschap Gods zelf, in eigen hart gesmaakt. Daarom, wij willen hiermede niemand kwetsen, maar uitgesproken moet het worden, daarom kan men soms meer levend geloof aantreffen bij degenen, die niet critiek-schuw zijn, dan bij degenen, voor wie alle zekerheid hangt aan het geschreven woord zooals het daar ligt. Zoo is het nu, en zoo is het altijd geweest. Een niet navolgenswaardige uitdrukking van de „bevindelijken" kwam ik hier of daar eens tegen. Zij noemde de Schrift de „bij-bel en bedoelde daarmede, dat deze Schrift tot opwekking, om te luiden heel uitnemend was maar dat het leven, waartoe ze opwekt , dieper ligt en samengevlochten is met ons innigst wezen. We herhalen het, zulk een wijze van spreken is bij het profane af, maar ze getuigt toch van het merkwaardig verschijnsel, dat 's menschen hart, naarmate het ervaring des eeuwigen levens heeft, minder angstig hangen blijft aan het geschreven woord. W anneer ik dan soms het gerucht verneem, dat deze of die door de moderne critiek van zijn geloof is afgebracht, dan vraag ik onwillekeurig : „is het geloof er wel ooit geweest?" Want, wie bij ervaring iets kent van de wondervolle, oordeelende en daarom behoudende gemeenschap Gods, den Verlosser, die vóelt achter de woorden der Schrift het eeuwig leven tintelen en diens geloof staat of valt niet met de vraag naar de wording en samenstelling dier Schrift. Zooals ze is

O o

getuigt ze naar de behoefte zijns harten. Op grond zijner ervaring verstaat hij haar en daarom staat ze als getuigenis rots-vast voor hem. — De vraag naar de wording dier eetuieenis in de geschiedenis is voor zulk een van secun-

O o o

daire beteekenis. Ze is voor hem eenvoudig een wetenschappelijk probleem, zooals de vraag naar de wording en den groei van den mensch óók een wetenschappelijk probleem is, dat van de waarde des menschen niets af of toe doet.

Voordat wij tot dit punt overgaan , concludeeren wij uit