is toegevoegd aan je favorieten.

Gedenkboek ter herinnering aan het overlijden van Dr. A. Kuyper en de sprake die daarbij uit de pers voortkwam

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zou opstaan, dat deii strijd zou voortzetten voor de hem heilige beginselen, dan was het voor hem niet minder een voldoening, dat de verdediging dier beginselen aan uwe handen was toevertrouwd."Dank bracht hij ook aan den Rector Magnificus der Vrije Universiteit, die den stichter dezer Hoogeschool, ook in zijne beteekenis voor de wetenschap, bij zijne groeve heeft willen eeren. Dank aan Dr. Dijk, die in zoo gevoelvolle woorden, die het hart der kinderen zoo getroffen hadden, vertolkt had wat zijn vader voor de Gereformeerde Kerken gedaan had. Dank aan den hooggeachten heer Idenburg niet alleen voor de woorden bij dit graf gesproken, maar ook voor alles wat hij in den laatsten tijd zijns levens voor zijn Vader was geweest. Geen had hem trouwer dan hij in zijn krankheid bezocht ,.Het laatste gebed hebt gij voor hem uitgesproken. Zijn kinderen kunnen u nooit genoeg danken voor wat Gij voor hun Vader en voor hen hebt gedaan". Na dien dank ook te hebben overgebracht aan Dr. Hymans, den geneesheer, die zijn vader zoo trouw had bijgestaan, aan de verpleegsters, die hem verzorgd hadden, en aan de studenten van de Vrije Universiteit, die zijn Vader naar de groeve hadden gedragen, dankte hij ten slotte allen, die herwaarts waren opgekomen om de laatste eer aan zijnen Vader te bewijzen. Hij herinnerde er aan, hoe de heer Idenburg er terecht op gewezen had, hoe gevoelig zijn Vader was voor de uiting van liefde. Zelf had hij dikwijls van de lippen van zijn Vader beluisterd, hoe in zijn moeilijken strijd hij telkens zich gedragen voelde door liet gebed en de liefde van het antirevolutionaire volk. En bij zijn graf wenschte hij uit naam van zijn Vader nog eens den dank uit te spreken voor wat dat antirevolutionaire volk in onwankelbare trouw voor zijn Vader was geweest. „Men heeft", zoo eindigde hij, „Dr. Kuyper een groot man genoemd. Wij, zijne kinderen, weten dat hij zalig is geworden als een arm zondaar, die door het geloof vrede had gevonden in Christus.

Rust zacht, geliefde Vader, tot de dag zal komen, waarop Christus

u en al de Zijnen zal opwekken en tot Zich nemen in- heerlijkheid."

* *

*

't Zou geen Calvinistische, geen Gereformeerde begrafenis zijn geweest, wanneer het hiermede was geëindigd. Neen, was den Heere dank gebracht in het woord, dat gesproken en beluisterd was — ook het lied moest nog getuigen dat wij hier bijeen waren om God te danken voor hetgeen Hij had gedaan. En toen zette één stem in, alleen, maar weldra door duizenden gevolgd:

Zijn naam moet eeuwig eer ontvangen Men loof Hem vroeg en spa,

De wereld hoor en volg mijn zangen,

Met Amen, amen, na!

De familie verliet vervolgens het graf. De duizenden en duizenden trokken in dichte rijen in alle richtingen uiteen