is toegevoegd aan uw favorieten.

Gedenkboek ter herinnering aan het overlijden van Dr. A. Kuyper en de sprake die daarbij uit de pers voortkwam

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zal een schande blijven voor menig tegenstander, die Kuyper heeft gehoond.

Voor ons christen-volk was hij een tweede Mozes. Onder zijn bezielende leiding ging het uit het diensthuis, door de woestijn, naar de aanvankelijke victorie.

De Nieuwe Rotterdammer begrijpt dat natuurlijk niet, hoe zou zij ook kunnen. Maar nu deze groote inging, zacht en kalm in het Vaderhuis, nu hij binnenging als 'n verloren zondaar, nu weent onze ziel. De toekomst ook voor onze partij is vol vragen en bekommernis; maar over dit sterven klinkt een stem. De stem, die de nieuwe voorzitter der Deputatenvergadering voor ons vertolkte: „God is ons een toevlucht en sterkte, Hij is krachtiglijk bevonden een hulp in benauwdheid. Daarom zullen wij niet vreezen, al veranderde de aarde hare plaats en al werden de bergen verzet in het hart van de zeeën; laat hare wateren bruisen, laat ze beroerd worden; laat de bergen daveren door derzelver verheffing.

De Heere der heirscharen is met ons, de God Jacobs is ons een hoog vertrek."

J. H(ollander).

,,De Banier" (Chr. Hist.) 13 Nov. 1920.

Maandagavond half zeven is Dr. Kuyper, na een ziekbed van eenige weken, zacht en kalm overleden, uitgeleefd, de kolossus van voor eenige jaren.

En als dit nummer verschijnt is zijn stoffelijk overschot reeds aan ae aarde toevertrouwd. We willen hier iets mededeelen omtrent zijn levensloop.

Zijn hoogleeraarschap van de Vrije Universiteit heeft hem in de gelegenheid gesteld een breede schaar van trouwe volgelingen te vormen, terwijl de schat van theologische werken, die hij jaar op jaar nog wist te vermeerderen, aan geleerden en ook aan eenvoudigen, die kennis en die verdieping van geloofsleven wist te schenken, welke zijn vereerders maakten tot geharnaste strijders.

Was hij groot als theoloog, niet minder was hij het als politicus.

Ook hier heeft hij zich getoond, de leider, de organisator, de strijder, de man des volks.

Alles door de veelzijdige gaven, welke hij van God had ontvangen.

Van 1872 begint zijn krachtige werkzaamheid op staatkundig gebied.

Onvermoeid schrijft, spreekt en strijdt Kuyper, omringd door een schare van helpers, boven wie hij uitsteekt als een Saul boven de menigte. Niemand, die hem vervangen kon, en een schare van duizenden, die in hem zagen de van God gegeven leider, wien te weerstreven zonde was voor God.

Ook zijn vrienden spaarde Kuyper niet. Vooral de Minister van