is toegevoegd aan uw favorieten.

Gedenkboek ter herinnering aan het overlijden van Dr. A. Kuyper en de sprake die daarbij uit de pers voortkwam

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

henen leidde naar de frissche waterstroomen, waaruit hij ook zelf gedronken had.

Het volk had hèm lief.

Maar hij had het volk ook lief.

Hij heeft het volk gezegend.

Maar het volk heeft hèm óók gezegend.

Of denkt gij, dat deze diepe geest en dit rijke hart het ooit heeft kunnen vergeten, dat een handvol eenvoudige gereformeerde mannen in zijn eerste standplaats, Beesd, en ook een eenvoudige zuster der gemeente zijn oog door Gods zegen geopend hebben voor de macht van het absolute in 't leven des geloofs? De onverzettelijke broederen in Beesd hebben hem dan toch 't eerst het gereformeerde

beginsel in vleesch en bloed laten zien Hier was het tastbare

leven. Die mannen, o, zoo zwak in zich zelf, stonden als ijzeren pilaren en koperen muren, wanneer de waarheid Gods in 't geding kwam. En zonder het te weten, hebben zij den jongen voorganger geleerd een vast en onwrikbaar standpunt te zoeken in Gods Woord.

Zóó is hij er toe gekomen het toen reeds machtige hoofd te buigen voor de majesteit van het Woord. Al zijn gedachten, en er waarden er velen in zijn groote brein rond, gaf hij gevangen onder de gehoorzaamheid van Christus. Niet alsof hij toen reeds de volle diepte der geref. waarheid heeft gepeild. Ook dit pottebakkersvat moest eerst in den heeten oven, vóórdat het in al zijn schoonheid op 's Konings tafel kon prijkea Een vol jaar moest hij met overspannen zenuwen in het Zuiden omdolen. Een verloren jaar, — zouden wij zeggen. Maar God telt anders dan wij. In dit jaar van lichamelijke uitputting en heftige zielsbenauwing bracht Hij zijn geplaagde kind in de volle ruimte. Tóen mengde hooger erbarmen hem het reddend medicijn, zooals Kuyper zelf getuigt; tóen ging alle heerlijkheid van het gereformeerde leven hem op; hij had op zijn wijze het groote gezicht van

het brandend braambosch gehad, en van die ure af aan werd hij een Mozes, staande tegenover de wereldmacht, met den staf Gods

in de hand, — die staf was het Woord!

* *

*

Men was in die dagen zoo goed als algemeen van oordeel, dat de Heilige Schrift uitsluitend gegeven was om den zondaar den weg der zaligheid te leeren kennen, en hem voorts in zijn ptrsoonlijke leven tot richtsnoer of regel te dienen. Bovendien vond men er voorschriften in omtrent de zuivere verhouding tusschen ouders en kinderen, hoeren en dienstbaren, het gebruik van het geld en eenige andere belangrijke wenken. Doch daar bleef het ook bij. Een enkel man als Groen van Prinsterer mocht al een dieper inzicht hebben, voor de meerderheid was de Bijbel een uitsluitend geestelijk boek, waaraan alléén gezag toe te kennen was in de vragen aangaande de zaliging van den mensch.

Het zal niet noodig zijn er in 't breede op te wijzen, dat Dr. Kuyper deze zijde der Schrift allerminst heeft verwaarloosd. Zij was hem