is toegevoegd aan uw favorieten.

Gedenkboek ter herinnering aan het overlijden van Dr. A. Kuyper en de sprake die daarbij uit de pers voortkwam

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor de partij, onmisbaar voor de Coalitie, een eer voor 't land. Zoo kon indertijd een publicist Kuyper met recht in den mond leggen een variatie op het bekende woord: Roi ne puis, prince ne daigne, Kuyper suis: koning kan ik niet zijn; prins zijn is me te min; ik ben Kuyper. Hij was méér dan koning, keizer immers in het land der gedachten.

„De Tijd" 10 Nov. 1920.

De veelzijdige werkzaamheid en de onberekenbare invloed van

dit rijke, veelbewogen leven vinden naar onze innige overtuiging hun uitgangspunt en eenheid in zijn alles bezielende en doordringende geloofskracht. Zeker, de schrijver over de „Pluriformiteit der waarheid" plaatst ons soms voor schijnbaar onoplosbare raadsels, in staat lijkend zijn grootste bewonderaars te doen vertwijfelen en te schokken in hun geloof aan zijn goede trouw. Wie evenwel de aarzelingen en tegenstrijdigheden kent in het geloofsleven van tal van andersdenkenden, die vergeleken kunnen worden met klokken, anderen uitnoodigend om den tempel binnen te treden en zelf er buiten blijvend, of met palstaande wegwijzers een richting aangevend, door hen zelf niet gevolgd, is voorzichtig in het uitspreken van zijn oordeel. Het schijnt wel, dat Kuyper oogenblikken heeft gekend, waarin hij het Calvinisme alleen meende te kunnen verdedigen door een beroep op volstrekt onhoudbare stelsels.

Maar dit bewijst nog geenszins, dat naar zijn opvatting het geloof in de Calvinistische leer, als geheel genomen, moest worden prijsgegeven en het Katholicisme omhelsd. Een dierbaar geworden, in hart en zin gewortelde verkleefdheid aan een bepaalden godsdienst of Kerk is men geneigd wanhopig te verdedigen, vooral als men tot geen andere religie meent te kunnen overgaan, zonder een sprong in het duister te wagen.

Wat Kuyper in zijn leven gewrocht en geschreven heeft, grenst aan het wonderbare, maar schakelt ge de godsdienstige overtuiging en den geloofsgloed uit, waardoor dat leven gedragen en doortinteld werd — ge staat voor een niet te ontwarren probleem, voor een mirakel. De held, welken de verbeelding zijner wantrouwige bedillers schept, ware grooter en raadselachtiger dan die van de geschiedenis.

Voelde zijn voorlooper Groen van Prinsterer zich aanhoudend benard en lam geslagen bij de gedachte en de ervaring, dat zijn stem zich in het luchtledige verloor en geen weerklank vond in den geest en in het hart zijner lezers, Kuyper heeft als geen ander de kunst verstaan, om de volksconscientie te bespelen.

Aan De Standaard en De Heraut, die zich algemeen toegang wisten te verschaffen zelfs in de huizen der kleine luyden, dankt ons Cal-