is toegevoegd aan uw favorieten.

Gedenkboek ter herinnering aan het overlijden van Dr. A. Kuyper en de sprake die daarbij uit de pers voortkwam

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stand gekomen zoogenaamde Vrije Universiteit, hun onvervaarde strijder in de door de grooten als het bolsjewisme geschuwde doleantie, en hun voerman ter overwinning in datgene waarmede zij het vrij- en het sociaal-liberalisme, genre Van Houten en Troelstra op geestelijk en politiek gebied geknauwd hebben, de schoolstrijd.

Dit alles was in de vorige eeuw, althans vóór 1903.

In 1903 bleek ook in Nederland de proletarische revolutie geboren van de nieuwe klasse, die als zoodanig niet verdwijnt vóór dat zij volkomen overwonnen heeft over groote en kleine burgerij.

En dat was Kuyper's ondergang, want hij was de tribuun van het oude volk, het kleine, en niet van het nieuwe, het proletarische.

Toen heeft met behulp van Troelstra, die door Kuyper in de schoolstrijd reeds geestelijk was vermoord, het liberalisme zijn goedkoope triomfen over den oud wordenden Kuyper behaald.

Zeker, Kuyper heeft het proletariaat in 1903 op wreedaardige wijze genekt, hij was de principieele tegen-stander van de nieuwe klasse; het proletariaat zal nog veel te doen hebben om de wonden toen geslagen te heelen, en met nieuwe kracht ver boven het oude uit te komen.

Maar ook in dien strijd kunnen ze van hun hardnekkige tegenstander leeren, die op zijn manier de dialectiek der historie verstond, beter dan alle vrijzinnig- en sociaal-democraten tezamen.

Hij deinsde, zoo noodig, voor het geweld niet terug, indien zulk ingrijpen voor de geboorte van het nieuwe door de historie noodzakelijk werd.

En thans is deze felle antirevolutionair gestorven, nu de kimmen der revolutie gaan gloren.

(D.) W(IJNKOOP).

„Utrechtsch Dagblad" 9 Nov. 1920.

Het ontslapen van Dr. A. Kuyper vervult heel Nederland met diepe ontroering. Onder zijn geestverwanten, van wie velen hem vereerden en liefhadden zooals men zich zelden aan een persoon heeft toegewijd, heerscht verslagenheid, onder zijn tegenstanders, die veel van hetgeen Dr. Kuyper deed en wrocht niet een zegen achten voor ons volk, nadenkend zwijgen. Maar heel ons volk is eensgezind in het

besef, dat een landgenoot is heengegaan van ongewone beteekenis

Dr. Kuyper was stellig in alles, niet het minst op kerkelijk gebied, waar hij de leerstellige overtuigingen verdedigde met een daadwerkelijke kracht, die hem veel vijanden heeft bezorgd. De doleantie is — hoe men over haar moge denken, en wij willen Kuyper's optreden in de Ned. Herv. Kerk allerminst verdedigen — een groote, geestelijke kracht gebleken in ons volksleven. Dat er in onzen tijd van