is toegevoegd aan uw favorieten.

Uut 't lève

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Jaonus ganze-bord en dril-pinneke mit-ter gespeidd um pèpernote. — Op 'n goeien dag, toe Jaonus achter ien de bakkerij aon 't deèg trooje was, had-i zien moèder akelik heure schrèken en toen-i op ta geschrèk verschrikt naor de veurkamer was komme loope, toe had-i zien moèder dood gevonde. Zóó was-se gestürve. —

En nou zit Jaonus ien 't èrmehuus. Al jaore lang. Allinnig. —

As we de weg uut komme, dan steet-i gemeinlik over den onderdeur te loere: 'n grauwe kop mè bakkebaorden aon weèrskante en 's wienters 'n snor d'r bij „umdat-i van wège de kouw mit 't scheermes nie zoo krek onder de neus komme kan zonder zich te jaope tussche die ouwe plooie." — Uut zien gorige snuut kieken as te gaotjes uut 'n gloeiende briketkool twee felle eugskes. Zien heele kop kumt 'n bietje naor veure van wégen 't kromme rugske; mar anders is Jaonus nog 'n kardulle kèl veur zien twee en zeuventig jaore.

Da zul-de gellie wel begriepen, as 'k ollie is vertel, hoe korts geleje 'n jong te pas is gekomme, die van plan was um „Jupke" mè Jaonus te speule. Die jong had zien eige 'n doek um de kop gedaon en