is toegevoegd aan uw favorieten.

Uut 't lève

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

n goeien dag hè va-tje 't alderverschrikkelikst ien de been gekrege. Op 'n mèrgen is zien grootc bruur half grienend bij mien aon komme loopen, of' ik as-te-blieft is naor „Knèlis" (zoo hiet va-tje van zien doopnaam) zou wille komme kieke; want dat 't naor en akelik was zooas-ti te keer goenk.

Op stip en sprung hè 'k te fiets gevat en ben d'r heèr gegaon. 'k Kwiem d'r net op ien, toe va-tje weèr 'n aonval had. Hij lag ien 'n donkere bedstei onder de panne mit-te been' schoeks opgetrokke en goenk te keer van belang. \ ad en moed en de andere kiender stonde bij de bedstei en schreèuwde mar.

an de nacht was 't gekommen. Ien de veur-nacht had-i mar \an niks as van keujes gedroomd, die "m biete wouwen en toen-i mit 'n schrèk wakker wier, was t krek, of ze hum mit 'n heit raokel-iezer ien de botte zatte te peütere. Dan had-i 't ien 't rechterbeen en dan ien 't linker en toe was 't omhoog geschoten ien de èrms en nou kós-ti 't nie hóuwe van de pien, mirakels! D'n dokter was t'r van de mèrgen al gewest mar die ha nie veul gezeid. Allinnig 'n zwarte fleske mee gegeve. Zwarte milcijne."

Nou weet 'k niet of 't ollie ok zoo geet as mien. Mar, as 'k bij 'n ziek mins staoi, dan vuul ik 't,