Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Bèn-de daor vrouw de kuuper?" vroeg-ti um d'n hoek van de deur.

„Jao, meneer pestoor, ikke-n-en mien dochter Tonia."

„Nou, wel te ruste dan! De meid zal ou 'n kumke koffie mit 'n botteram brenge."

„Houw is efkes! Meneer pestoor, houw is efkes! Ge duut te deur toch niet op slot, wa?"

„Nee vrouw,hou zuut mar! Ik doej deklink t'rmarop."

„0, daor zou 'k 't anders niet èrg op hebbe. Zoo mit gin licht of niks." —

De pestoor kan die vröllie natuurlik niet altied te leziere houwe. En wij weten ok nie, wa we beginne motte.

Aobië kin is blij, dat-i 't zootje kwiet is en ze hoeve niet te denke, da-se bij hum ooit weèr ,,'n poot ien de kamer zette." — Nöl de kleermaker, zooveul as 'n neef van de vrouw, het eiges erremeraosie zat ien huus, um de kiender te drossiere. En anders is t'r niks leèg. Dus, wie zal d'r raod schafte ?

Giestere kwam juffer Mina bij mien d'r over praoten en die zei:

„As we is 'n sprei of 'n keuje verlotte? Zou dat ok kunne helpe?"

„Mar mins, zeg ik, „dan hed-de ze ummers toch no°-

Ö

Sluiten