Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

O P D R A G T. f

Zij is 't, als zij zich paart aan de eedle poëzij,

Die harten weet te boeijen: Die onze ziel verheft, in 't drukkendft' hartsgetij',

Als ftille traanen vloeijen. Het toppunt van de vreugd kost zelfs3neen,'tfchenkt een'traan:

Een' traan van 't rijkft' vermogen. Zóó fchittert de uchtenddaauw, op zagte roozenblaén,

Verruklijk voor onze oogen. Ontvangt mijn lijdend paar,fchoon'ifomber voor Utreedt,

Geprangt door ongelukken : De lijdende onfchuld eischt geen oogverblindend kleed;

Natuur most elk verrukken.

P. J. K.

4

VOOR-

Sluiten