Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

14 ERASTES EN LUCINDE,

kan niet bij uw fterf bedde weenen ; niet uwen laatften zegen van uwe lippen hooren: ó zoo denk dan aan mij; en als gij aan den verlaatenen denkt, dien gij het leeven gaaft, ó... dan zegene hem!

LUCINDE.

Mijn beste man! de wensen voor uwen vader! ach! dat hij vervuld wierde! —- Hemel! ik ....

ERASTES.

Om 's Hemels wille, zeg niet, wat gij zeggen wilde; maak u daarover geene verv/ijiingen. Ik was het grootfle geluk, u te bezitten , niet waardig, als ik ze konde aauhooren.

LUCINDE.

}' Neen, mijn Erastes! ik wil uwe liefde niet beledi■ gen; maar mijne flille hoope moet ik u zeggen: Als uw vader eens verzoend ware, en hij thans over het nood| lot van zijn' zoon treurde, die hij....

ï ERASTES.

* Nu, ja: — ó dit denkbeeld heeft vaak de treurigffe uuren voor mij draaglijk gemaakt, wanneer ik vergeefs antwoord op onze treffende brieven verwachtte; brieven , bij welke, Hemel! —• de onverfchilligfte, wanneer hij ze, op de ïlraai geworpen, gevonden hadde, zeker hadt moeten weenen. En mijn vader, hij zoude

LUCINDE.

Neen, mijn Erastes! dat de hoop ons nimmer begee» ve: ik weet het niet, maar zij is thans in mij zoo levendig werkzaam. Laat ik u nog één mijner lieffle gezangen doen hooren; het plagt u fteeds op te beuren,

ER AS-

Sluiten