Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ISRAËLIETEN. 477

hem in het Binnen-Jordaanfche overgelaaten werd , te vreden houden , en nog blyde zyn, dat de overwinnaar hem ook daarvan niet beroofde, 't geen hem, waarfchynlyk, nog wel eene ibmmegelds gekost zal hebben.

Achas zag zig nu van zyne beide vyanden ontflagen, maar gevoelde ook nu des te lecvendiger de zwakheid en onzekerheid van zynen eigenen toeftand. 't Baatte hem niet, dat hy zynen Verlosfer, den Koning van Asfyrië, te Damaskus bezogt, om hem geluk te wen fchen met zyne overwinningen en veroveringen: wilde hy zyne vriendfchap behouden, hy moest nog meer gelds afleveren; 't fchynt zelfs, dat 'er bedreigingen aan hem gedaan zyn (*), die hem dceden vreezen, dat nu jerufalem en Juda naast aan dc beurt mogtcn liggen, ten zy liy, gelyk te voren den byftand, nu ook den vrede , door de rykfte gefchenken, kogt, ja zig tot eene jaarlykfche fchatting verpligtte (f): 't geen dan de reeds zeer ingekrompene fchat van hem en zyne grooten, nevens dien van den Tempel, bykans geheel uitputte.

Nog was zyne neiging tot den afgodendienst even fterk, als voor deezen; niets, kon hy zigzclven weigeren, dat deeze neiging maar eenig nieuw voedfel verfchafte. By zyn bezoek te Damaskus deed hy zig,

on-

(*) 2 Chron. XXVIII. 20.

(fj D.'t te voorondeiftellen vordert 2 Kon. XVII. 7. daar van Hiskia gezegd wordt, dat hy den Asfyriër de fqhatting weigerde, waartoe Achas zig verbonden had, ' Gg $

Koningen: van Juda en Israël. v. Bobb. ir.

Hoofdst^

Gevolgen deezer gebcurtenisfen,voor Athas.j

Achas ftelt een altaar der Syrifche Godin in de plaats van het kopcreg ah aar van, Jehova.

Sluiten