Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

&6 NATUUR en LIEFDE.

Ieder hut was met vreugde en leven vervuld. Hij reikhalsde met hart en ziel, en met traanende oogen,naar 't gezelfchap van andere menfehen.

Met arendsoogen zag hij naar de hooge bergen, die het dal omringden ; daaglijks beproefde hij ze te beklimmen , doch de vrees, eene onbekende vrees, dreef hem immer te rug , eer hij zelfs nog den top bereikt had; alleenlijk fteeg hij met ieder dag een paar fchreden hoger.

Om dezen tijd fchelde iemand op eenen morgen aan de deur. Met eene onuitfpreekbre vreugde vloog william, fchreeuwende : 'er fchelt iemand ! naar de tuindeur. Zijn vader kwam en opende ze, en twee van zijne onderdanen waren in 't perk om hunnen heer te fpreeken. William liep met hen aan hunne zijde , en luisterde met naauwkeurigheid naar elk woord, dat zij uitbragten. De Lord beloofde hen met hun te gaan.

Hij belastte thomas en william wel op te pasfen, en ging met deze menichen in het perk. Nauwelijks was hij heen gegaan , of bij willcam ontftond eene onwederftaanbaare begeerte den berg te beklimmen. Hij

vloog

Sluiten