is toegevoegd aan uw favorieten.

Volks-liedjens. Uitgegeeven door de Maatschappij: tot nut van't algemeen.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

< 25 >

Het taai geduld doet woeste drift bedaaren, Als men die met verftand en oordeel leidt,

Het kan den mensch voor naberouw bewaaren, Wijl het den grond legt aan voorzfgtigheid. Het is een deugd, die 't edel hart verfiert, Als het de denktrant en de daên beftiert.

Geen mensch op aard', hoe hoog in magt verheven Wiens wil aan elk ten ftrengenVet verfirekt;

Kan hier gerust, veel min gelukkig leeven, v Als ieder kleinigheid zijn driften wekt. Terwijl zijn hart, door valfchen waan verblind, In, eiken mensch voor zich een vijand vindt.

Maar hoe gerust, hoe innig wel te vreden,

Hoe fterk van ziel in alle droeftenis, Kan niet de mensch zijn loopbaan bier betreden, Wanneer 't geduld zijn leidsvrouw is? Het fchenkt zijn ziel een uitzicht in 't verfcbiet Waar van bij hier reeds waaren troost geniet. '

i 5