is toegevoegd aan uw favorieten.

De vrienden, tooneelspel.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

©G DE VRIENDEN,

erich) Cij hebt mij alzo niet bedrogen , en vcrraadcttj zijt nog mijn hart en mijne liefde waardig — en wilde' mij tot uwen moorder maaken ? Gruuwzaame! enkel om u te bevredigen, wilde ik u in het ogenblik wou* den, waar in ik u mijne traanen en zachte woorden had behooren te weidden. Gij waart zuiver en fchuldloos, en wilde mij tot een misdadiger maaken. Waar medef heb ik dat verdiend?

erich.

Schuldig of niet. Ik heb u alle vreugde ontrooft $ die gij van uwe liefde hooptet.

adolf, (na een wijl zwijgen.)

Beminde ik haar dan alleen om mijnent wil! Houdt gij mij voor zo klein, dat ik door de liefde van marianne, enkel mijne zaligheid alleen vermeerderen wilde? Ik beminde ze om haarentwil. Haar gelukkig te maaken was het hoogfte eigen belang mijner Uefde, en het fchoonfte ideaal van mijn hart. — Het is door u bereikt — ik houda op te bemitineu. Zij is gelukkig r mijne .liefde is verhoort 1 Mijn vriend is door. haar gelukkig ! meer heb ik niet te wenfehen,

erich.

Gij zwijmelt.

adolf.

Neen, neen! ik voel in dit ogenblik, dat ik het gedaalde geloof aan menfehendeugd redden kan. — Het zal gefchieden, daar is immers ééne deugd, die hier en daar boven op belooning hoopt ik wil ze uitoefenen, (hij neemt haare handen) God zegene u, zo als ik. (verheugt) Leeft gelukkig, zo gelukkig als ik het wenfche! Ca dolf en marianne vailm elkander vol [mart in de armen) ó! Welke nooit gevoelde