is toegevoegd aan uw favorieten.

De vrienden, tooneelspel.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TOONEELSPEL 107

adolf, (alleen.)

Zij wil mij fpreeken !■ Wat zal ik haar zeggen? (lier. fteld zidi fcliiehjk, neemt een blad papier uit zijn brieventasch) Thands is het rechte ogenblik daar.

TWEEDE T O O N E E L.

marianne, adolf. maria nne.

G ij hebt mijn wensch vervult, wij kunnen thands ongehindert met elkander fpreeken. Uw vader fchrijft op de bovenkamer, en e r io-h zoekt mij niet op! want zijn hart vermist mij niet.

adolf, (glimlagchend.) H'j gelooft, dat hij mij fpaarenmoet, daarom ontvlied hij u; mijn aanblik bedroeft hem, daarom moet ik weg.

marianne, (eenipfints verfchrikt ) Gij wilt vertrekken? Vergeet het wederkoomen niet.

adolf.

V/ij fcheiden!

marianne.

Maar niet voor eeuwig ? (dringend) belooft gij mij dit; ik kwam 'er u om bidden.

adolf.

Gij vordert veel.

marianne.

A dolf! Wanneer mijn gevoel mij niet bedriegt! Wanneer ik uwe liefde recht begrijpe! — Gij zoudt bij ons kunnen blijven.

adolf,