is toegevoegd aan uw favorieten.

De spreuken van Salomo.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

40* TAALKUNDIGE

deren, depastus fuit peculiariter ex fumma arbore folia decerpens camelus , & ore ftringens, quaft 'fufpenfus , avulfit: vandaar betekent dit woord ook in het gemeen afweiden., affcheren, (depafci). Zo vindt men het in een' figuurlijken zin in de Moallakah van La bid van den dood, dat dezelve ^j»j-k-jJi\ <_>axi Ui>JLJl_3t_^ het leven der menfchen afweidt, of afeet. Zo ook door ene andere leenfpreuk van iemand, die overal rondreisde 'tL-j—ïji k.J e^_è=2_i \—x_JL-*> (JL.JL_£.^

epdat hij daaruit vergaderen Ceigenlijk afeten) mogt, het geen hein tot fieraad ft'rekken konde, Harir. Confejf. II, pag. 44; om nu van geen andere voorbeelden te gewagen. Maar wanneer wij nu aannemen , dat nprw ook beide, namelijk, en een bloedzuiger, en ene fterke begeerlijkheid of hebzucht, voornameliik om de begeerde dingen naar zich te halen, betekend hebbe, 20 zou het woordfpel daarin hebben kunnen gelegen zijn, dat de gene, dien dit raadfel werd voorgefteld, raden moest, wat men door npiSj> verftaan moest, het zij den bloedzuiger, het zij de begeerlijkheid of hebzucht. Dat intusfchen aan de ap,Sjr niet twee,

maar vier dochters ter dezer plaatfe gegeven worden> namelijk het doodsrijk, dat alle levenden verflindt, de onvruchtbare vrouw , die ene hijgende begeerte heeft naar kroost , dat zij niet verkrijgen kan, de grond, die onverzaadlijk is in het opflorpen van het regenwater , en het vuur, dat alles verteert, is reeds door anderen opgemerkt.

XXX: