Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DISPUTATIO IV. *27

vina bonitas. At, fine creandi confilio, divina fapientia monftrabat nullam elfe potuiffe boni communicationem. Jullie > igitur, Deus, & omnia extitere. Exorta efi. rerum' Univerfitas, pulcherrime ordinata , & naturarum numero-, pene infinito , inftruéta. Aft,, omne creatum, finitum; omne finitum, imperfectum eft.. Atque ita, ne quidem Dei ipfius potentia malum metaphyficum praevertere poteft; quia, ut fibi contraria, in unum convenianr, non poteft efficere. Non poteft efficere ut finita, infinita evadant; ergo, nee quidem, ut creata malo careant metaphyfico. Quocirca, aut malum metaphyficum abeffe non potuit, aut & bonitas & potentia Dei inerte^ effe debuiffent, & inefficaces, & quafi latere, quod ipfarum prorfus aufert notionem. Eft idcirco , in rerum natura,. quaedam mali metaphyfici neceffitas, nullo modo tollenda, quod ihtellexrffe videtur Plato, rerum omnium Originem Deo referens & necejjitati. Omni enim creatoiion minus privatio quaedam adhaeret atque defeétusy quam omnium rerum 2ucl:ori perfeftio abfolutiffima,.

Omnino ratióni confentaneum eft quod A. Gellius-Chryfippum inducit de hoe ipfo loco dicentem. Nihil efl prorfus iftis, inquit, imperitius, nihil infipidius ,qui opinantur bona effe pbtuiffe,. fi non effent ibidem mala. — Alterurn mim exalt er o, ficuti Plato (j>~) aitr verticibus inter fi

con-

In Phaedone.

Cg 33

Sluiten