Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XVIII.

boek. x.

ÏIDOFDST. II. AFD.

Zy verkloektden Giaga

Zy ver moord ha ars broeders zoon.

■3 3'S HISTORIE v a u

gsezen vocrflagen zou doen , die hen op zyne zyde zouden overhaalen, ontrustten haar gemoed zodanig, dat zy eindlyk befloot zich,- het kostte wat het wiide, van dien gevaarlyken mededinger te ontdoen.

Het middeJ, waarvan zy zich bediende om zyn' getrouwen opziener te verkloeken , was eene herhaaling van alle haare voorgaande betuigingen van genegenheid en yver voor het welzyn van zyn' voedfterling, en van haare begeerte om de kroon op zyn hoofd te plaatfen, wier gewigt zy, volgens haar zeggen , reeds voorlang veel te zwaar bevonden had om door iemand van haare fexe gedragen te worden; voornaamlyk in een' tyd, daar het Ryk met zoveel zwaarigheden moest worftelen; om niets te melden van de knaaging, welke zy gevoelde, over het langer onthouden van de kroon aan den eenigen en wettigen erfgenaam, want als zodanig zou zy, volgens haar voorgeeven, hem altoos erkennen, zohaast zy overtuigd was, dat hy, in andere opzichten, waardig was den Angoleefchen fcepter te voeren. Deeze onzekerheid, gaf zy voor, was de eenige rede geweest, welke haar wederhouden had om de kroon aan hem over te geeven , en om die rede verzocht zy nu zyn' getrouwen voedfterheer , dat hy haar eene byëenkomst met zyn' voedfterling zou vergunnen; hem tevens verzekerende, dat zy hem niet langer zou ophouden dan hy, als opziener, haar zou vergunnen.

Door allen deeze fchoone voorwendfels bereikte de listige Koningin haar oogmerk; de al te ligtgeloovige Giaga liet zich ligtelyk wysmaaken, dat 'er geen gevaar gelegen was in eene zo korte ontmoeting, en zond dus den ongelukkigen Prins naar zyne Moei, met een behoorlyk gevolg. In den beginne behandelde zy hem, naar het fcheen, met zeer veel tederheid, en nam dus alle rede van achterdocht weg; doch, zohaast zy hem wel zeker in haare magt had, vermoordde zy hem met

haare

Sluiten