Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

214 Ophsfing der zwaarigheden in de

fterven , voor dat hy, met eigene oogen, den Mesfhs gezien had. Deeze befpeurde nu eene byzondere drift van den H. Geeft om op te gaan naar den Tempel, juift toen Maria aldaar verfcheen, om haar kind den Heere voor te ftellen. Hy, Simeon, erkent zo terftond in dit kind den lang-verwachten Mesfias , neemt hetzelve in zyne armen, en met eene vuurige beweeginge van zyn hart geeft hy van hetzelve het blymoedig getuigenis , als v?n den algemeenen Heiland der waereld (&), 't welk by 'Jofeph en Maria geene kleine verwondering verwekte; niet, als of dit alles aan hun geheel nieuw en vreemd zoude zyn voorgekomen ; maar, om dat zy niet wiften, hoe deeze man, dien zy dus.niet anders, dan eenen Propheet, konden befchouwen, tot deeze begrippen gekomen was. En inderdaad , hy gaf hun ook, door den geeft der voorzegginge , te kennen, dat dit kind wel voor veele lftaëllers tot heil, doch ook voor veel en tot eenen val zyn zoude,- dat het aan alle kanten niet ontbreeken zoude aan wederftreevers, doch dat, door de op hem wachtende lotgevallen, aan zyne moeder de allergevoeligfte frnart zoude veroorzaakt worden,* en alsdan zouden zich eerft recht ontdekken de eigenlyke gedachten , die de meeften onder het volk, met betrekkinge tot den Mesfias, koefterden. Vermoedelyk waren , toen Simeon dit zeidde, flegts weinige menfchen aldaar, die naby genoeg waren, om den inhoud zyner woorden te

ver-

(Y) Vermits Simeon deeze woorden gefprookenheeft, door den H. Geeft daartoe opgeipoord zynde, zo vervalt de tegenwerping van Damm, dat hy van deeze eigenlyke deftinatie van den Mesfias nog in 't geheel geen begrip zoude konnen hebben.

Sluiten