is toegevoegd aan je favorieten.

Avondtydkortingen van het kasteel of Zedelyke verhaalen ten dienste van de jeugd.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

17<J A V O N D T Y D K O R TI N © B N

lismar,) dat ik hier was, daar gy myn briefje?

niet ontfangen had?" Dat zal ik u daaf

va wel eens zeggen, (hernam Thelismar al glimlachend ,) maar laaten Wy nu den dag waarneemen, en ons naar huis fpoeden.

Toen keerde zig Alphonfus tot zyn vriendelyken Gastheer, en bedankte hem in de nadrukkelyklte en crkentelyklte bewoordingen. Vervolgens flapte hy met Thelismar in 't rytuig, en vertrok naar Guimar? Iïy had geene vryheid, om onder weg of by zyne aankomst iets te vraagen of te fpreeken; en, zo dra zy in huis waren, deed Thelismar hem aanftonds naar bed gaan, wyl hy de rust hoog nodig had, gelyk hy dan ook twaalf uur over een boeg flicp, en toen in goeden welfhnd zeer verkwikt opftond. En nu vroeg Thelismar hem naar een omftandig berigt van zyne ontmoeting, het welk Alphonfus niet begon, dan na dat hy hein gewaarfchuuwd had, dat zyn verhaal zulke vreem* de en wonderbaarlyke dingen behelsde, dat hy reeds by vooraad vreesde van vergrooting, zo af niet van onwaarheid, verdagt te zullen Zyn. Ondertusfen hoorde Thelismar dit geheele verhaal met de grootfie bedaardheid, en zander den minften blyk van verwondering te geeven , aan. Dit wekte natuurlyk die van Alphonfus , welke zig ook niet weerhouden kon, om hem zulks te kertnen te geeve:>. Myn lieve Alphonfus, ( zei Thelismar,; met een

Wil'