is toegevoegd aan uw favorieten.

Estelle.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

7 o

B S t e l l x.

„ vader, mij het eerst dorst naderen; ja,

,, 't is daar maar ik wil 't u niet

„ zeggen voor wij aan die plaats geko„ men zijn. "

Zij zwoegen beiden en gingen vervolgends na de fontein : zo dra zij aldaar geko» men waren zeide estelle, met een zucht: „ Wij waren nog zeer jong , mijn lieve

nemorin en ik; het was maar weinig ., ïijds na zijne overwinning op helion; zie „ roosje, ik zat hier aan den voet van „ deezen boom. , leunende tegen deeze

fteenen — ik fpon , en ik dacht aan fs hem ; mijn draad was gebroken , mijn „ klosje lag op den grond , en ik dacht niet ,, eens om het weder opteraapen : op 't

onverwaclust zie ik hem verfchijnen — „ van dien weg kwam hij af — met bei„ de handen hield hij zijn' hoed , waarin

hij een nestje grasvinkjes had — hij „ b^sde toen hij mij naderde ; wierp „ zig op zijne knieën, bood mij het nestje „ aau,en zong een liedje dat ik nooit ver-

geeten zal ; hoor roosje ik zal het u

zeg-en ; mogelijk zal ik wel fchrcïën „ terwijl ik het zing, maar zulke traanen