Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BEKKER. (BALTHASAR) 23$

toenfchen, die met hem in bondgenootfchap zouden ftaan. Uit dit alles toont onze Doktor dan ten flotte, hoe kwalijk zij doen, die in plaats van de bijgelovigheid uit te tugtigen, dezelve voeden; een fchuld die veel meer Kerkelijken en Schoolgeleerden, dan Overheden en Regters betreft, gevoigelijk dan ook verpligt, om op genezinge van 't ingekankerd kwaad bedagt te zijn. Doch vermits dit langzamelijk te hopen is, wil Doktor Bekker zijnen lezer, en hem zei ven te nutte maken de lesfe van den groten Kruisgezant Paulus; verwerp d'ongoddelijke en oudwijffclie fabelen, u zeiven oeffenende tot godzaligheids 1 Tim. IV. vs. 7. En dit, betuigd de Schrijver, het gehele werk door in acht genomen te hebben.

Het kon niet misfen, of de Kerkenraad van Amfteldam „■ Bioest van een boek 't welk zo veel gerugt maakte, en zo veelvuldige klagten en opfchuddingen verwekte, kennis nemen. Dit begon op den 31 meij 1691 met ene commisfie, om de wetten, aangaande het vifiteren der boeken na te zien; vervolgens kwam de zaak zelve te berde; een ieder wierdt vermaant het boek te lezen; men benoemde gelastigden om uittrekzels te maken, als mede om met Bekker , die zig daar toe aanbood in onderhandeling te treden; het herdrukken zijner boeken wierdt middelerwijl verboden. Inmiddels deedt Bekker een reisje door Friesland, Groningen en Overijsfel. Te Amfteldam te rug gekomen zijnde, vondt bij zijn boek algemeen verfoeid, en orde gefteld om met hem te handelen over de vereiste voldoening wegens de ergernis, door hem aan de Kerk gegeven; 't welk Bekker zig liet welgevallen. Men tradt dan met hem in onderhandeling; doch hij bleef volftandig weigeren, enige andere voldoening te geven, dan in algemene bewoordingen behoudens namelijk zijn gevoelen, en alleen met betuiging van leedwezen , dat de Kerk uit zijn boek zulk een ergernis hadt genomen, daar bij met het fchrijven van 't zelve een rein en zuiver oogmerk heeft gehadt, te weten, om God alleen de eere te geven, en de overblijfzels Van deze ongelovigheid des Pausdoms, uit veler harten weg te r.sraen. Deze betuiging voldeed egter gants en al denKerkenP 5 raad

Sluiten