Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

2

BROUWER. (ADRIAAN)

en antwoordde-hem r „ dat hij daar toe zeer geneigd „ was, doch zulks niet konde doen, zonder dat alvorens zij„ ne moeder zu]ks hadt goedgekeurd." Frans vervoegde zig toen bij die vrouw, die daar geredelijk in toeflemde, onder i'^tfe voorwaarden; namelijk, dat Adriaan zou vervolgen o;v, voor haar patronen op iinnen te tekenen, en dat Frans verpligt zoude zijn, haar zoon van kost, klederen en verdere benodigdheden te voorzien.- De Schilder beloofde dit met ruimen monde, doch voldeed daar aan fobertjes, zo als wij dadelijk zullen zien.

Onze jonge maat nam zo verwonderlijk in de korst toe, cnder het bellier van Frans PIals , dat het nauwelijks te geloven is; zfilks hadt tot gevolg, dat zijn meester hem alleen op een zoldertje plaatfte, afgefcheiden van de andere leerlingen. Doch zijne makkers, door nieuwsgierigheid bekropen, om de reden van die afzondering te weten, klommen nu en dan fluipswijze naar boven, daar zij met de uiterfte verwondering zagen, dat die onge3gte jongen een aardig Schilder was geworden, die de onderwerpen zo geestrijk en grappig op liet paneel bragt-, dat zij ter nauwer nood hunne ogen durfden betrouwen. Een van hun befleedde hem ter fluik de vijf zinnen voor een dubbeltje het ftuk, 't welk hij zo klugtig ordonneerde en uitvoerde, dat een tweede makker hem de twaalf maanden , voor den zelvden prijs, aanbefteedde; en deze vielen ook zo gelukkig uit, en waren zo geestig en lustig opgefmeerd, dat zij hem aanfpoorden om 'er wat langer over te zitten, met belofte om het loon te verbeteren.

Doch dc arme Brouwer wierdt zo onvermoeid door Frans Hals nagefpoord en aan 't werk gekluisterd, dat hij weinig fnipperuren over hadt om voor zijn makkers het penfeel te kunnen behandelen; daar bij was de keuken van Frans door de vuige gierigheid van zijn potig wijf zo ongemeen ïchraal, dat de jongeling zo mager gevoed wierdt, dat men Uijne ribben kon tellen dwars door het greinen rokje heen, 't welk zijn verkleumd lighaam en hongerigen buik bedekte; des onopho idelyk moetende werken en weinig te eten krijgen-

Sluiten