Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

CATS. (JAKOB>

voélde duizendmaal alle de aanlokkelijke bekoorlijkheden der ondeugd, maar hij gevoelde ze, om groter te worden door ze te ovff winnen. Hij bezat fterke driften, maar hij wist ze

te beteugelen en aan zijnen pligt te onderwerpen. Hij hadt zwakheden, maar ook dezen wist hij te adelen, en veelligt is hij nergens groter in onbevooroirdeelde ogen, dan juist daar, waar hij van de Natuur zijne zwakfte zijde ontvangen hadt. Ja! hij beminde de vrouwen;, hij.beminde ze mooglijk-te veel; aan haar bijzijn wijdde hij een groot gedeelte van zijn leven; van en voor haar fchreef hij 't liefst, en zijne penne weet hier van geen n.sten. Maar zeg ik te veel als ik hem juist hier het grootfte noem ? . . . Jongelingen van de agttiende eeuw! fpreekt gij het vonnis uit. Alleen ftelt u Cats vooraf levendig voor zo als hij in de daad was .... oen der fchoonfte Mannen van zijnen tijd, zo van geftalte als gelaat; welfprekend boven alle uitdrukking; buiten de oude talen, de franfe, de hoogduitfe, de üaliaanfe, de fpaanfe tot zijn' dienst hebbende ene wereldkennis bezittende, die toen in ons vaderland maar enkel gevonden werdt, en hierbij van den vrolijkften en vriendelijkften omgang, dus natuurlijk even zeer van de vrouwen bemind, als hij zelve deze bevallige kunne beminde ; ftelt hem u voor in de gloeijendfte jaren van zijne jeugd, in dien gevaarlijken leeftijd, waar in de driften het onbepaaldfte geweld op het hart en op de verbeelding oeffenen, geheel alleen door Frankrijk zwervende . . . overal bij de fchone kunne met verrukking ontvangen wordende, en in de daad zijnen meesten tijd met haar doorbrengende ... en nu leest zijne belijdenis;

Mijn aart was van der ieugt genegen om te mallen; En 't vrouwelijk gedacht dat heeft mij wel bevallen: Hier door wiert ick verrukt bijna eer ick het wist, En heb, eijlaas! hierin geen kleijnen tijt gequist» Tot flooren evenwel, van geijl en dertel leven, En heb ick mijn gemoet niet konnen overgeven^

m

23J

Sluiten