is toegevoegd aan uw favorieten.

Mosaïsch recht, of De ziel der wetten van Moses.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dachten met zyn oogmerk weinig overeenkomen , en daarenboven zich niet van Ganfenvet bedienden, het welk daar tegen wel het allermeest aanloopt.

Met het verbod van Vet , is op beide plaatzer» een ander, dat naamlyk van Bloed eeten veiboo* den, ( Levit. IiL vs, 17. VII vs. aó, 27.) 't welk nochtans behalven deeze noch op vyf andere plaatzen voorkomt, (Levit. XVII. vs. 13, 1+ XIX- vs* 26. Deut. XII. vs. 16. 33, 94* XV. vs. !*3 ) , en waar naar zich niet alleen de Israëliten , maar ook alle Vreemdlingen , die onder hunne befcheiming leefden , op leevensftraffe richten moesten, Levit. XVII. vs. 10. De veelvuldige herhaaling van één en het zelfde Verbod , die men hier aantreft , en anders ongewoon is, de ftraffe der uitroeijinge , op deszelfs overtreeding geftelt, en de bedreiging van eene byzondere Godtlyke Wraake , die den Bloed-eeters zoude vervolgen (a) , geeven genoeg te kennen , dat de Wetgeever meer belangs moet geftelt hebben in de onderhouding van du , dan van alle andere Verboden , die onreine Spyzen betroffen , ook dat de Israëliten grootere verzoekingen moeten gehad hebben , om dit Verbod te overtreeden. Ik bekenne het, wy zouden 'er geene groote verzoeking toe hebben , indien ons het eeten van Bloed verbooden ware \ en men zoude eer denken , dat iemand , die van jongs af niet aan het zelve gewoon was , daar van eenen afkeer hebben zoude. Hec is waar wy eeten zeer gaarne Bloed - beulingen , als mede Haazen of Ganzen mee

der-

(a) Levit. XVII. vs. 10.

P 2