Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

32 GESCHIEDENIS va»

aan my gewroken worde! Zy was niet om nadeel té doen, noch wierd my door myne zelfsliefde ingegeeven. Integendeel, zy had nog deeze waarheid en goedheid in zich, dat ik in ernst deeze Leonore, laat my haar zo noemen , wenschte te fpreeken ; om, misfchien, nog iets goeds te veroorzaaken.'

De brief ging den vyfcienden af: maar ik had metal myn overleg niet gedacht aan het toeval , dat de Weduwe van huis kon zyn; en juist dit toeval gebeurde, i De Bode kwam, den volgenden dag, terug, zonder antwoord: evenwel bragt hy een bewys voor de waarheid van het verhaak Eene fchoone lieve vrouw, zeide hy, -— en wié

anders als Leonore? « hadt hem vriendelyk ont-

vangen, hem genoodigd om te gaan zitten, overvloe-dig van eeten en drinken voorzien, den brief aangenomen , en beloofd dien te zullen bezorgen, zo dra de weduwe, die eene zieke bloedverwante, voor eenige dagen, was gaan bezoeken , zoude t'iuiis komen Daar zat ik! Aan wie zou de weduwe haar

antwoord zenden, vermids ik 'er myn'naam niet on. der had gefchreeven? Ik had ook niet gedacht om den Bode, dewyl hy zelve my het antwoord zou te rug -brengen, te beveelen, dat hy myn verblyfzou melden. Deeze luiden doen juist zo vee] als hun bevolen, en zeggen geen woord meer dan hun gevraagd wordt: doch Leonore heeft nergens na gevraagd.

Ik raakte dus op nieuw, voor eenige dagen, in myne voorige verlegenheid, en vreesde ieder oogenblik •bericht van Julie tc zullen ontvangen, dat ze aan Ferdi. ner haar woord had gegeeven. Den zestienden wilde ik reeds aan haar fchry ven; ik begon den eenen brief

voor

Sluiten