Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

36^ GESCHIEDENIS v A

Toen ik in Hamburg kwam begonnen de fchilleiï van myne oogen te vallen. De Heer Eduards ontving my onder den naam van Madame Waldman, Ik verwonderde my wel niet, dat men my by hem onder den naam van eene verloofde had bekend gemaakt ; doch waarom moest ik onder myn vaderlyken naam, Waldman, Madame genoemd worden ? waarom niet Madame Wolmer? Maar ik ontroerde, toen hy my zeide: dat hy in Gehrfen by eene Weduwe van zyne Maagfchap, voormy, zo hy hoopte, de gemaklykfte en gevoeglykfte gelegenheid had gevonden. „ Niet in Farmbull? " vroeg ik; en myne vraag fcheen hem even zeer te bevreemden als zyne aanfpnak my bevreemd had.

Mejuffrouw Wolmer fpcelde ondertusfchen verder haare rol. Ik gaf haar, uit Gehrfen, aanftonds myne groote verwondering over deezen uit lag te kennen ; en wenschte de redenen te weeten, waarom ik niet de Vrouw van mynen H olmer genaamd , en waarom ik niet naar Farmbull gevoerd was ? —— Zy was, antwoordde zy, daar over niet minder ontzet, dan ik zelf. Dit liep recht aan tegen de last, dien zy Ferdiner had opgedraagen : zo dat zy niet kon begrypen wat de Man in den zin had ? I-k moest haar toch met de eerstvolgende Post fchryven , of ik het niet beter achtte in Farmbull, dan daar, waar ik thands was, myn Kraambed te houden ? 'Er zou dan een' brief aan den Heere Wolmer voor my afgezonden worden.

Wien zulk eene allergrootfte valschheid niet van eenig m'ensch kan gelooven, kon die anders dan op haare woorden blindelings vertrouwen ? Ik kon Mynheer

Sluiten