is toegevoegd aan uw favorieten.

Geschiedenis van Karel Ferdiner.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

448 G Ë SC HIËDEMIS vXk

tyd loopt zeer fnel met my heen." Die w$|

een fteefc door myn hart! • Ik kon my niet langer weerhouden zonder een vloed van traanen te flor. ten. Dus keerde ik my fcbielvk om, en ging zonder om te zien uit de kamer. -

Heb ik genoeg geleeden, waardfte Augusta? Gy zyt nu nog meer voorbereid tot het geen 'er gebeuren kan, dan ik in myne onkunde zyn kon.

Lotje bragt my in de zykamer, daar ik my moest 'nederzetten, om uit te weenen. Daar zat ik, overdenkende Julie's vraag; zyt immers geenszins de Verloofde van een ander? en dan het geen zy "er nog byvoegdc, doch niet geheel uïtfprak, was dat

. .zoo! Woorden, die my fcheenen te zeggen,

dan moest ik uwe plaats niet vervangen; wanneeThet getrappel van eenige paarden my ontroerde; want dit herinnerde my 't geen ik gehoord doch weder vergeeten had, dat Ferdiner namelyk zich hier bevond, en uitgereeden was. Ik ftond haastig

op, vloog a! fchreiende naar Charlotte, en gaf haar het portrait over met dee,:e woorden: „ gy hebt gehoord 't geen Julie gezegd heeft;. gy hebt begreepen, wat zy zeggen wilde, en gy weet, wiens Bruid ik ben. Het komt my dus niet langer toeik kan het niet houden." Zy wilde het echter niet aanneemen. Terwyl wy daarover twistten, gin» de deur open. Ik werd zeer ontroerd, lag het portrait op de tafel, vloog heen, en ontmoette een my onbekend jong Heer, en Ferdiner, die,-insgelyks ontroerd zynde K aan de deur was blyven ftaan, zich aan myne zyde voegde, my de hand toereikte, en, zonder één éénig woord te zeggen, my, die even

zoo