is toegevoegd aan uw favorieten.

Tooneelspelen voor het hart.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TOONEELSPEL. 191

van binnen en van buiten, bewaaren, en, het onweder, dat haar dreigt, niet kunnende afweeren, ten minden beletten, dat haar hart en uiterlyke omftandigheden door deszelfs dagen niet ten eenenmaal werden verbryzeld. Zy zou, naar allen fchyn, den verdwaalden vriend van zyn doodelyken weg te rug trekken en in veiligheid geleiden. Zy zou, in het wedereifchen der verrukte tederheden, door het hart en geweeten van den verleiden vriend haarer ziel worden bygeftaan. Dezen zouden haare rechten bepleiten; en zy zelve zou, in de wedergevonden omhelzingen, nieuwe geneugtens en zoeter en reiner geneugtens mogelyk, dan in de eerfte driften der nauwelyks ten vollen ontlooken en onbeproefde liefde , gewaar worden. Immers naar maate de vergiffenis groot en ukneemend is, naar maate is de liefde, eene vrucht der dankbaarheid geworden zynde , fterk en voortreffelyk. . . Zo dacht en zo denk ik nog. . . ó Juliana. . .

Juliana, (fchielyk van haar floel opflaande, als iemant dia uit gepeinzen ontwaakt.)

Teder omhelsden zy eikanderen! .. Dit hebben uwe oogen gezien Dorcas ?. .. Fredrik omhelsd door eene ontuchtige! . . .

(Zich bedenkende, en Dorcas de hand toereikende )

Och Dorcas! vergeef het my!.. Ik heb u hooren fpreeken; maar niets van uwe woorden begreepen. Myne gedachten zyn op niecs en op niemant,

dan